Hamza ve Ömer 407 Tuleyb b. Umeyr, bir gün, Ebu Cehil’in41 Kureyş müşriklerinden yanındaki birkaç kişi ile42 Peygamberimiz Aleyhisselamın önünün keserek43 Ona eza ettiğini,44 sövüp saydığını 45 görünce, dayanamamış;46 eline geçirdiği deve çene kemiği ile47 vurup, Ebu Cehil’in başını yarmıştı. Tuleyb’i tutup bağlamışlar,48 dayısı Ebu Leheb de bağını çözmüş,49 onu kurtarmıştı.50 Ervâ Hatun'a: “Tuleyb’in, Muhammed için kendisini tehlikeye attığını görüyor musun?!” denildiği zaman, Ervâ Hatun: “Onun günlerinin hayırlısı, dayısının oğluna yardım ettiği gündür. O, Allah katından hakkı ve gerçeği getirmiştir!” dedi.
Kendisine: “Demek, sen de Muhammed’e tâbi oldun ha?!” dediklerinde Ervâ Hatun: “Evet! Tâbi oldum” dedi. Müşriklerden bazıları, gidip bunu Ebu Leheb’e haber verdiler. “Senin, baban Abdulmuttalib’in dinini bırakıp da Muhammed’e tâbi olduğuna şaşılır!” dedi. Ervâ Hatun: “Kalk! Sen de kardeşinin oğlunun yanında durup Ona yardımcı, Onu savunucu ol! Eğer Onun dini üstün gelirse, sen Onun dinine girip kendisiyle birlikte bulunmayı veya kendi dininde kalmayı seçmekte serbest olursun! Aksi halde ise, Ona yardımında mazur sayılırsın!” dedi. “Onun sonradan sonraya ortaya çıkarıp getirdiği bir dini bütün Araplara karşı savunmaya bizim gücümüz mü var?”
diyerek dönüp giderken,51 Ervâ Hatun: “Tuleyb dayısının oğluna yardım etti. Ondan canını, malını esirgemedi” dedi.52 Allah onlardan razı olsun!
Kaynaklar
- Ebu Leheb hemen Ervâ Hatun'un yanına vardı ve: Ebu Leheb:
- 41. İbn Sa’d, 8/42-43, Zehebî, Siyer, 1/228, İbn Hacer, İsâbe, 4/227.
- 42. İbn Sa’d, 8/43, İbn Hacer, İsâbe, 4/227.
- 43. İbn Sa’d, 8/43, Zehebî, Târîh, 1/228, İbn Hacer, İsâbe, 4/227.
- 44. İbn Sa’d, 8/43, İbn Hacer, İsâbe, 4/227. Zehebî, Siyer, 1/228.
- 46. İbn Sa’d, 8/43, Zehebî, Siyer, 1/228, İbn Hacer, 4/227. Zehebî, Siyer, 1/228. İbn Sa’d, 8/43, Zehebî, Siyer, 1/228, İbn Hacer, İsâbe, 4/227.
- 49. İbn Sa’d, 8/43, İbn Hacer, İsâbe, 4/227. Zehebî, Siyer, 1/228.
- 51. İbn Sa’d, 8/42-43, İbn Hacer, Îsâbe, 4/227.
- 52. İbn Sa’d, 8/43, Mus’abu’z-Zübeyrî, s. 19-20, İbn Hacer, İsâbe, 4/227.

