HENDEK (AHZAB) SAVAŞI
Müşriklerle Yahudilerin Birbirlerinden Yardım Görme Umutlarını Kesmeleri
Yahudiler de, Kureyşîler de, Gatafanlar da: “Nuaym’ın dediği çıktı!” diyorlardı. Bunlar onlardan, onlar da bunlardan yardım görme umutlarını kestiler. İşleri karıştı. Aralarında anlaşmazlığa düştüler.[339] Ebu Süfyan, ayağa kalkarak, bütün arkadaşlarına şöyle seslendi: “Ey Kureyş cemaati ve burada bulunan kişiler! Ben maymun ve domuzların kardeşleri olan Yahudilerden yardım beklemeyi uygun görmüyorum! Ey Tanrı! Ben Kurayza oğullarının andlarından uzağım!” Bunları söyledikten sonra da: “Yarın sabah, hep birden, Muhammed’in üzerine saldırmaya hazırlanınız! Hendekten geçmek imkân ve fırsatını elde edinceye kadar, bütün güçlük ve çetinlikleri yenmeye çalışacaksınız!” dedi. [340]