Davetin beş devresi olup, birinci devresi; nübüvvet (peygamberlik) devresidir. Davetin ikinci devresi; en yakın hısım ve akrabayı, âhiret azabıyla korkutup uyarma devresidir. Davetin üçüncü devresi; kendi kavmini âhiret azabıyla korkutup uyarma devresidir. Davetin dördüncü devresi; kendilerine daha önce âhiret azabıyla korkutup uyarıcı gelmemiş bulunan bütün Arap kavimlerini âhiret azabıyla korkutup uyarma devresidir.
Davetin beşinci devresi; zamanın sonuna kadar, cinlerden ve insanlardan, kendilerine davet erişebilecek olanları âhiret azâbıyla korkutup uyarma devresidir.206 Ümmet; bir dinde veya bir zamanda, ya da bir yerde toplanmış olan her topluluğa denir.207 Eyyub Sabri Paşa, Mir’at-ı Mekke, s. 1050-1051. İbrahim Rifat Paşa, Mir’atu’l-Haremeyn, 1/193.
Kaynaklar
- İbn Kayyım, 1/34. İbn Kuteybe, Te’vilu Müşkili’l-Kur’ân, s. 345-346.