Peygamberimiz Aleyhisselamın Akabe’de Medineli Altı Hazrecî ile Buluşup Görüşmesi

Peygamberimiz Aleyhisselam, nübüvvetin on birinci yılında,⁴⁶³ hac mevsiminde Akabe’de bulunduğu sırada idi ki, Yüce Allah’ın kendilerine hayır murad ettiği Medineli Hazrecîlerden küçük bir toplulukla karşılaştı.⁴⁶⁴ Başka bir deyişle; Yüce Allah, İslâmiyetle şereflendirmek istediği Medinelilerden, başlarını kazıtıp ihramdan çıkmış bazı kişilere, Peygamberimiz Aleyhisselamı sevk etti.⁴⁶⁵ Ki, onlar: 1. Es’ad b. Zürâre, 2. Avf b. Hâris, 3. Râfi’ b. Malik, 4. Kutbe b. Âmir, 5. Ukbe b. Âmir, 6. Câbir b. Abdullah idi.⁴⁶⁶ Peygamberimiz Aleyhisselam, onlara: “Siz, kimlersiniz?” diye sordu. Onlar: “Hazrec kabilesinden bazı kişileriz!” dediler.

Delâil, 2/420, İbn Hazm, Cevâmi, s. 69, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 1/186, İbn Kayyım, 2/56, Zehebî, Târîh, s. 288, İbn Seyyid, 1/155, İbn Kesîr, Bidâye, 3/148, İbn Haldun, Târîh, c. 2, ks. 2, s. 11, Halebî, 2/161. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Yahudilerin dost ve müttefikleri olan Hazrecîlerden misiniz?” diye sordu. Onlar: “Evet!” dediler. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Oturmaz mısınız? Sizinle biraz konuşayım” buyurdu. Onlar: “Olur” dediler, oturdular. Peygamberimiz Aleyhisselam onları Yüce Allah’a imana davet ve kendilerine İslâmiyeti arz ve teklif etti, Kur’ân-ı Kerîm okudu. Yüce Allah, Medinelilere İslâmiyetle yapacağı ihsanı yaptı.

Yahudiler, Kitab ve ilim sahibi idiler. Medine’nin yerlisi olan Evs ve Hazrecîler ise putperest idiler. Bunlar, kendi yurtlarında Yahudilerle çarpışır dururlardı. Aralarında birşey çıktıkça, Yahudiler bunlara: “Bir peygamber gönderilmek üzeredir. Onun geleceği zamanın gölgesi düşmüştür. O Peygamber gelince, biz ona tâbi olacağız. Onunla birlik olup, Âd ve İrem kavminin öldürüldükleri gibi, biz de sizi öldüreceğiz!” derlerdi. Peygamberimiz Aleyhisselam, Medineli Hazrecîlerle konuşup kendilerini Allah’a imana davet edince, birbirlerine: “Ey kavmimiz! Biliniz ki: Vallahi bu, Yahudilerin bizi kendisiyle korkuttuğu peygamber olsa gerek!

Sakın, Yahudiler ona inanmak ve tâbi olmakta sizi geçmesinler” diyerek, Peygamberimiz Aleyhisselamın kendilerini davet ettiği şeye icabet ve İslâmiyetten kendilerine teklif edilen şeyleri hemen kabul ve tasdik ettiler. “Biz, kavmimizi hem birbirlerine karşı, hem de kavmimizden olmayan bir kavme (Yahudilere) karşı, aralarında düşmanlık ve kötülük olduğu halde gerimizde bırakmış bulunuyoruz. Umulur ki Allah onları senin sayende biraraya toplar. Biz, hemen yanlarına varıp onları da senin işine, İslâmiyete davet edecek; bizim bu dinden kabul ettiğimiz şeyleri onlara da arz ve teklif edeceğiz.

Eğer Allah onları bu din üzerinde birleştirirse, senden daha aziz ve daha şerefli bir kimse olamaz!” dediler.⁴⁶⁷

Kaynaklar

1. Belâzurî, Ensâb, 1/238.
2. 463. İbn Cevzî, 1/216, Diyarbekrî, 1/306.
3. 464. İbn İshak, İbn Hişam, 2/70, Taberî, Târîh, 2/234, Ebu Nuaym, Delâil, 1/298, Beyhakî, Delâil, 2/433, İbn Seyyid, 1/156, İbn Kesîr, Bidâye, 3/148, Kastallânî, Mevâhib, 1/76. İbn Sa’d, 1/217, Ebu Nuaym, Delâil, 1/299.
4. 466. İbn İshak, İbn Hişam, 2/71-72, İbn Sa’d, 1/219, Taberî, Târîh, 2/234, Ebu Nuaym, Delâil, 1/299, Beyhakî, Delâil, 2/433, İbn Hazm, Cevâmi, s. 69-70, İbn Cevzî, 1/217, İbn Esîr, Kâmil, 2/96, İbn Kayyım, 2/56, İbn Seyyid, 1/156, Zehebî, Târîh, s. 290, İbn Kesîr, Bidâye, 3/149, İbn Haldun, Târîh, c. 2, ks. 2, s. 11, Kastallânî, Mevâhib, 1/76, Diyarbekrî, 1/306.
5. 467. İbn İshak, İbn Hişam, 2/70-73, Taberî, Târîh, 2/234, Ebu Nuaym, Delâil, 1/298-299, Beyhakî, Delâil,