Peygamberimiz Hz. Muhammed Aleyhisselamın Yüce Allah’tan telakki edip insanlara ulaştırmakla görevlendirildiği din ve şeriat; ulu atası İbrahim Aleyhisselamın dini,433 Dinden Nûh, İbrahim, Musa ve İsa Aleyhisselamlara tavsiye buyurulan ve ayrıca kendisine de vahyolunan şeriattır.434 Din; lügatta ceza, İslâm, ibadet, tâat, inkıyad, tevhid, millet, şeriat, vera ve takvâ, hesap..
gibi türlü mânâlara gelir.435 Şeriat dilinde din; peygamberin Allah tarafından getirip tebliğ ettiği şeyleri kabule akıl sahiplerini davet eden ilahî kanundur.436 Bu ilahî kanuna, uyulduğu için din denir.437 Allah’ın açık ve geniş yolu olduğu,438 kullar bağlansınlar diye konulan hükümlerden ibaret bulunduğu için de şeriat denir.439 Şeriata şeriat denilmesi; sıdk ve sadakatla bağlananın susuzluğunu gidereceği, günah kirlerinden de temizleyip arıtacağı içindir.440 Dine millet denilmesi de, üzerinde toplanıldığı, yüründüğü içindir.
Din, millet, aslında bir olup aralarındaki fark itibarîdir ve dinin Allah’a, milletin de peygambere nisbet edilmiş olmasından ibarettir.441 Din; iman, İslâm ve bütün şeriatları kapsayan umumî bir isimdir.442 İnsanlara ilahî nimet olan şeriatler, milletler, açık, aydınlık yollar ve sünnetler, son peygamber Hz. Muhammed Aleyhisselamın Yüce Allah’tan telakki ve tebliğ ettiği İslâmiyet'le en son ve mükemmel şeklini bulmuş; bu vâkıa ve gerçek de Mâide sûresinin üçüncü âyetinde açıklanmıştır.443 Yani, İslâm dininin en son ve en mükemmel şeklini bütün insanlara ulaştırmak vazifesiyle gönderilen Hz.
Muhammed Aleyhisselam hem kendisinden önceki peygamberlerin bu yoldaki tebliğlerine aykırı olarak sonradan insanlar tarafından yapılmış olan katmaları, değişiklikleri, dinle Şûrâ: 13. Fîruzâbâdî, 3/45. Seyyid Şerif, s. 72. Fîruzâbâdî, 3/45. Seyyid Şerif, s. 73. Şehristânî, 1/39.
Kaynaklar
- Hacc: 78, Bakara: 128-129. Râgıb, s. 175, Seyyid Şerif, s. 72-73. Râgıb, s. 258. Râgıb, s. 258. Ebu Hanîfe, Fıkh-ı Ekber, s. 17.