Nübüvvetin onuncu yılı, Ramazan ayında,354 Osman b. Maz’un’un zevcesi Havle Hatun, Peygamberimiz Aleyhisselamın evine gelip:355 “Yâ Rasûlallah! Evine girince, sanki Hatice’nin yokluğunu görür gibi oldum!” dedi. Hüzün Yılı 517 Peygamberimiz Aleyhisselam: “Evet, öyledir. O, çocukların anası, evin sahibesi, görüp gözeticisi idi” buyurdu.356 Havle Hatun: “Yâ Rasûlallah! Evlenmez misin?” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Kiminle?” diye sordu. Havle Hatun: “Kız istersen kızla, dul istersen dulla!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Dul olan, kimdir?” diye sordu. Havle Hatun: “Zem’a’nın kızı Sevde’dir!
Sana iman etmiş, söylediklerine tâbi olmuştur” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Haydi, git! Benim için dünürlük et!” buyurdu. Havle Hatun, Hz. Sevde’nin yanına vardı. Ona: “Yüce Allah, senin üzerine, hayır ve bereketten neyi indirdi, biliyor musun?” dedi. Hz. Sevde: “Nedir o hayr ve bereket?” diye sordu. Havle Hatun: “Resûlullah Aleyhisselam, seni kendisine istemek üzere, beni gönderdi” dedi. Hz. Sevde: “Sen, bunun olmasını istiyorsan, babamın yanına git! Bunu ona söyle!” dedi. Zem’a; çok yaşlı ve yaşlılığı sebebiyle hacdan geri kalmış bir ihtiyardı. Havle Hatun, onun yanına girip, kendisini Cahiliye devri selamıyla selamladı.
Zem’a: “Kim bu?” diye sordu. Havle Hatun: “Hakîm’in kızı Havle!” dedi. Zem’a: “Başında ne hal var?” diye sordu. Havle Hatun: “Muhammed b. Abdullah, kendisine Sevde’yi istemek üzere, beni gönderdi” dedi. Zem’a: “Doğrusu, çok şerefli bir eştir! Arkadaşın (Sevde), buna ne diyor?” dedi. Havle Hatun: “Bunu senin arzuna bıraktı” dedi. Zem’a: “Öyle ise, onu benim yanıma çağır!” dedi. Havle Hatun, Hz. Sevde’yi çağırdı. Zem’a: “Kızcağızım! Bu Havle, Muhammed b. Abdullah b. Abdulmuttalib’in, kendisini, seni kendisine istemek üzere gönderdiğini söylüyor. O, gerçekten şerefli bir eşittir. Seni Ona nikâhlamamı istiyor musun?” diye sordu. Hz.
Sevde: “Evet!” dedi.357 Fakat, Hz. Sevde, vefat eden kocasından beş-altı küçük çocuğu bulunduğu için, Peygamberimiz Aleyhisselamla evlenmeye cesaret edemiyordu. Peygamberimiz Aleyhisselam, onun tereddüt ettiğini görünce: “Senin benimle evlenmene engel olan nedir?” diye sordu. Hz. Sevde: “Vallahi, ey Allah’ın Peygamberi! Yaratılmışlardan, bana, senden daha sevgilisi olamazken, benim seninle evlenmeme ne engel olabilir? Fakat, şu küçük çocukların, sabah akşam senin başında bağırıp çağırmaları olmasa; ben bu işi seni memnun ve mesrur etmek için seve seve yaparım” dedi.
Peygamberimiz Aleyhisselam: “Senin benimle evlenmene, bundan başka, engel olan birşey var mı?” diye sordu. Hz. Sevde: “Yoktur vallahi!” dedi.
Kaynaklar
- Ebu Nuaym, Delâil, 1/293-294, İbn Kesîr, Bidâye, 3/145-146. Ebu Nuaym, Delâil, 1/294, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 5/285, İbn Kesîr, Bidâye, 3/146.
- 352. İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 5/285. Ebu Nuaym, Delâil, 1/294, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe. 5/285, İbn Kesîr, Bidâye, 3/146. İbn Sa’d, 8/53.
- 355. İbn Sa’d, 8/57.
- 356. İbn Sa’d, 8/57, İbn Hacer, İsâbe, 4/282. Ahmed b. Hanbel, 6/211, İbn Kesîr, Bidâye, 3/132.