Konuklar; Medine’deki dayılarının evinde bir ay oturdular.203 Peygamberimiz Aleyhisselam; Medine’de geçen bir aylık ikametleri sırasında olanlardan birçok şey hatırlıyordu. Nitekim, Medine’ye hicret edip geldiği zaman, Adiyy b. Neccar oğullarının köşklerini görür görmez tanımış204 ve: “Çocukluğumda, bu köşkün damında Ensar kızlarından Enise ile oynardım. Dayılarımın oğullarından bazıları da yanımda bulunurlardı” demiştir. Nâbiga’nın evine bakınca da: “Oraya da, beni annem konuk olarak indirmişti. Babam Abdullah b. Abdulmuttalib’in kabri de bu evin içindedir. Suda yüzmeyi de, Adiyy b.
Neccarların kuyusunda öğrenmiştim.205 Yahudilerden birtakım kimseler yanıma gelirler, bana bakar dururlardı.206 Bir gün, Yahudilerden bir adam da bana dikkatli dikkatli bakıp durduktan sonra, dönüp gitti. Yalnız bulunduğum bir günde, tekrar yanıma gelip: ‘Ey çocuk! Senin ismin nedir?’ diye sordu. ‘Ahmed!’ dedim. Sırtıma bakınca: ‘Bu, bu ümmetin peygamberidir!’ dedi. Dayılarım da durumu anneme anlatınca, annem benim hayatım hakkında korkmaya başladı. Mekke’ye dönmek üzere, Medine’den acele yola çıktık.”207