Medineli Müslümanlar, Peygamberimiz Aleyhisselamın Medine’ye gelmek üzere Mekke’den yola çıktığını işittikleri zaman, her gün, sabah namazını kıldıktan sonra Harre mevkiine çıkarak öğle sıcağı basıncaya, zeval vaktine kadar Peygamberimiz Aleyhisselamı gözlerlerdi. Yine bir gün, uzun uzun gözledikten sonra dönüp evlerine girdikleri sırada idi ki, Yahudilerden birisi kendisine ait bir iş için kalelerden bir kalenin üzerine çıkıp uzakları gözetlerken, Peygamberimiz Aleyhisselamla arkadaşlarının beyazlara bürünmüş olarak serap ve sisleri yara yara gelmekte olduklarını gördü. Yahudi, kendisini tutamayarak, yüksek sesle: “Ey Arap cemaati!
Ey Kayle oğulları! İşte, nasibiniz, devletliniz, gelmesini bekleyip durduğunuz ulu kişiniz geliyor!” diyerek haykırdı.321 Yahudinin sesini işiten Medineli Müslümanlar, Peygamberimiz Aleyhisselamı karşılamak için, silahlanarak evlerinden dışarı fırladılar.322 Amr b. Avf oğullarının yurdu Kuba, tekbir sesleriyle sarsıldı.323 Karşılamaya çıkan Müslümanların çoğu, Peygamberimiz Aleyhisselamı, daha önce görmedikleri için, tanımıyorlardı. Onlarla Hz. Ebu Bekir konuşuyordu. Onlar da, onu Peygamberimiz Aleyhisselam sanıyorlardı. Peygamberimiz Aleyhisselam ise hiç konuşmuyor, susuyordu. Semhûdî, 4/880. Semhûdî, 4/1267. Zührî, Megâzî, s.
103-104, İbn İshak, İbn Hişam, 2/137, Abdurrezzak, 5/395, İbn Sa’d, 1/233, Buhârî, Sahîh, 4/257.
Kaynaklar
- 318. İbn Sa’d, 1/233.
- 322. İbn Sa’d, 1/233, Buhârî, Sahîh, 4/257, Zehebî, Târîh, s. 333.
- 323. İbn Sa’d, 1/233, Belâzurî, Ensâb, 1/263.