Peygamberimiz Aleyhisselamın Yüce Allah tarafından peygamber olarak gönderileceği ve ilahî rahmetin kullara onunla ihsan olunacağı gün gelmişti. Peygamberimiz Aleyhisselam; Ramazan ayının on beşinci Cumartesi ve on altıncı Pazar gecelerinde91 Hira mağarasında uyuduğu sırada, rüyasında vahiy meleği Cebrail Aleyhisselam, atlastan bir kap içinde bir Kitabla gelip Peygamberimiz Aleyhisselama: “Oku!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Ben, okuma bilmem!” dedi. Cebrail Aleyhisselam, Peygamberimiz Aleyhisselamı, nefesi kesilinceye kadar sıktı ki, Peygamberimiz kendisini ölecek sandı. Bundan sonra, Cebrail Aleyhisselam bırakıp, Peygamberimize: “Oku!”
dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Ben, okuma bilmem!” dedi. Cebrail Aleyhisselam, Peygamberimiz Aleyhisselamı tekrar nefesi kesilinceye kadar sıktı. Peygamberimiz Aleyhisselam, kendisini ölecek sandı. Sonra, Cebrail Aleyhisselam bırakıp, Peygamberimize yine: “Oku!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam, Cebrail Aleyhisselamın sıkmasından kurtulmak için: “Neyi okuyayım!” diye sorduğu zaman, Cebrail Aleyhisselam, Alâk sûresinin başındaki beş âyeti okudu. Cebrail Aleyhisselam ayrılıp gittiği ve Peygamberimiz Aleyhisselam uykudan uyandığı zaman, o âyetler sanki bir kitap olarak kalbine yazılmış gibi idi.
Peygamberimiz Aleyhisselam mağaradan ayrılıp Hira dağının ortasına geldiği zaman, gökten bir ses işitti ki: “Yâ Muhammed! Sen, Allah’ın Resûlüsün! Ben, Cebrail’im!” diyordu. Peygamberimiz Aleyhisselam, ba ş ın ı kald ır ıp bak ınca, Cebrail Aleyhisselamı, ayaklarını göğün ufkuna basmış bir insan suretinde gördü!
Kaynaklar
- 91. İbn İshak, İbn Hişam, 1/252, Taberî, Târîh, 2/206-207, Beyhakî, Delâil, 2/147, İbn Cevzî, 1/165-166.