Peygamberimiz Aleyhisselamı Öldürmeye Kalkışmaları 6. Abdullah b. Amr b. Âs’ın bizzat görüp anlattığına göre; bir gün Peygamberimiz Aleyhisselam Kâbe’nin Hicr mevkiinde namaz kılarken Ukbe b. Ebi Muayt gelmiş, Peygamber Aleyhisselamı boğmak için ridasını boynuna dolayarak şiddetle çekmeye başlamış. Hz. Ebu Bekir yetişerek onu omuzundan tutup Peygamber Aleyhisselamın üzerinden def etmiştir.545 7. Peygamberimiz Aleyhisselam Kureyş müşriklerinin ileri gelenlerinden birtakım kişilerin güneş battıktan sonra Kâbe’nin arkasında toplanarak konuşmak bahanesiyle kendisini çağırıp, peygamberlikten vazgeçirtmek Heysemî, 6/16.
için kendisine türlü hakaret ve yersiz tekliflerde ve ölümle tehditlerde bulunmaları üzerine, meclislerinden kalkıp derin bir üzüntü içinde evine gittikten sonra,546 Ebu Cehil: “Ey Kureyş cemaati! Görüyorsunuz ki, Muhammed dininizi ayıplamaktan, baba ve atalarınıza dil uzatmaktan, akıllarınızı akılsızlık saymaktan, ilahlarınıza dil uzatmaktan başka bir şey kabul etmedi!547 Ben Allah’a söz veriyorum ki, yarın kolay kolay taşıyamayacağım bir taş alıp oturacak, namazda secdeye kapandığı zaman, o taşla Muhammed’in başını ezeceğim!548 Bunun üzerine siz beni ister koruyunuz, ister Abdi Menaf oğullarına teslim ediniz.
Bundan sonra, Abdi Menaf oğulları bana istediklerini yapsınlar (razıyım)” dedi. Kureyş müşrikleri: “Vallahi, biz seni hiçbir zaman onlara teslim etmeyiz! Git, istediğini yap!” dediler. Peygamberimiz Aleyhisselam; her zaman oldu ğu gibi sabahleyin Kâbe’ye geldi. Kendisinin Mekke’de kıblesi, Şam’a doğru idi. Bunun için namaz kılacağı zaman, Yemen köşesiyle Hacerü’l-Esved arasında kılar, Kâbe’yi Şam ile kendi durduğu yer arasına alırdı. Peygamberimiz Aleyhisselam durup namaz kılmaya başladı. Kureyş müşrikleri toplantı yerlerine gelip oturmuşlar, Ebu Cehil’in ne yapacağını bekliyorlardı.
Peygamberimiz Aleyhisselamın yanına yaklaşır yaklaşmaz yenilgiye uğramış, benzi sararmış, büyük bir korkuya tutulmuş, elleri taşı tutamaz olmuş, hatta taş elinden yere düşmüş olarak hemen geri döndü. Kureyş müşriklerinin ileri gelenleri ona doğru vardılar. “Ey Hakem’in babası! Sana ne oldu?!” dediler. Ebu Cehil: 153-154.
Kaynaklar
- Ebu Nuaym, Delâil, 1/267, Heysemî, 6/18. Belâzurî, Ensâb, 1/125, Ebu Nuaym, Delâil, 1/267, Heysemî, 6/18. Ebu Nuaym, 1/267, Heysemî, 6/18. Ebu Nuaym, Delâil, 1/267. Ebu Nuaym, Delâil, 1/267, Heysemî, 6/18. Belâzurî, Ensâb, 1/125, Ebu Nuaym, Delâil, 1/267, Heysemî, 6/18. İbn Ebi Şeybe, 14/297, Ahmed b. Hanbel, 2/204. Buhârî, Sahîh, 6/34-35, Ebu Nuaym, Delâil, 1/209, Beyhakî, Delâil, 2/274, İbn Cevzî, 1/190, Zehebî, Târîh, s. 215, İbn Kesîr, Bidâye, 3/46, Ebu Cehil sabaha çıkınca, vasıfladığı gibi, güçlükle taşıyabileceği iri bir taş aldı. Oturup Peygamber Aleyhisselamın gelmesini bekledi. Ebu Cehil taşı yüklendikten sonra Peygamberimiz Aleyhisselama doğru ilerledi.
- 546. İbn İshak, İbn Hişam, 1/315, 319, Taberî, Tefsîr, 15/164-166, Vâhidî, s. 198-199, Kurtubî, 10/128- 130, İbn Kesîr, Tefsîr, 3/62-63, Hâzin, 3/180-181, Suyutî, Dürru’l-mensûr, 4/202, 203.
- 547. İbn İshak, İbn Hişam, 1/319, Taberî, Tefsîr, 15/166, Ebu Nuaym, Delâil, 1/205, 206, Beyhakî, Delâil, 2/190, Zehebî, Târîh, s. 153-154.
- 548. İbn İshak, İbn Hişam, 1/319, Ebu Nuaym, Delâil, 1/205-206, Beyhakî, Delâil, 2/190, Zehebî, Târîh, s.