Künyesi Ebu Cafer'di. Katiplik yapardı. Me'mun'un yazışmalar divanı müdürlüğünü yaptı. İbn Asakir, bu zatın biyografisini nakletmiş ve şiirlerinden bazılarını bizlere aktarmıştır:
«Kişi kendisinden sadır olmayan bir çaba sarfetmeksizin de rızık-lanır.
Ama çok zeki, dahi ve çalışkan kimse de bazen nzıktan mahrum kalır.
Hangi gün bana zenginlik veya yoksulluk gelmiş ise, mutlaka ona karşı ben, elhamdülillah demişimdir.»
«Bir şeye evet dersen o şeyi tamamla.
Çünkü evet demek, hür kimsenin ödemesi vacib olan bir borçtur. Eğer yapmayacaksan hayır de ve böylece kurtul ki, insanlar senin yalancı olduğunu söylemesinler.»
«Kişi sırrını kendi diliyle açığa vurur;
Bu yüzden başkası da onu kınarsa o ahmaktır.
Kişi kendi sırrını saklamayıp sıkıntı duyarsa,
Sırrını aktaracağı kişinin kalbi daha da dardır. O da bu sırrı başkasına açıklar.»
Bu senede vefat eden meşhur şahsiyetler arasında İmam Ahmed b. Hanbel'in şeyhi Hasan b. Muhammed el-Mervezî, Mısırlı Abdullah b. Hakem ve Muaviye b. Ömer de vardır.

