Bişr b. Gıyas b. Ebi Kerime Ebu Abdurrahman el-Merisî. Kelam-cıdır. Mutezile'nin şeyhidir. Me'mun'u sapıklığa sürükleyenlerdendir. Bu adam önceleri biraz fıkıh okudu. Kadı Ebu Yusuf tan ders aldı. Ondan, Hammad b. Seleme'den, Süfyan b. Uyeyne'den ve diğerlerinden hadis rivayet etti. Ama daha sonra kelam ilmine saplandı. İmam Şafiî, kendisini kelam öğrenmekten, öğretmekten menetmiş, ama o buna kulak vermemişti. İmam Şafiî, kelam ilmiyle ilgili olarak şöyle demiştir: «Kulun şirk koşma dışındaki bütün günahlarla Allah'ın huzuruna çıkması, bence kelam ilmi ile birlikte Allah'ın huzuruna çıkmasından daha hoştur!»
Bişr, Bağdat'a geldiğinde İmam Şafiî ile görüşmüştü.
İbn Hallikan dedi ki: «Bişr, Kur'ân'ın mahluk olduğuna dair sözünü yenilemiş, kendisinden çok çirkin sözler nakledilmiştir.»
Bişr, Mürcie mezhebindendi. Mürcie'nin Merisîye kolu kendisine nisbet edilir. O şöyle derdi: «Güneşe ve Ay'a secde etmek Jküfür değildir. Ancak küfür alametindendir.»
Bişr, İmam Şafiî ile münazara ederdi. Nahvi iyi bilmezdi. Çok fahiş hatalar yapardı. Babasının Kûfe'de Yahudi bir boyacı olduğu söylenir. Kendisi Bağdat'ın Derbü Merisi mıntıkasında ikamet ederdi.
Merisi, yağ ve hurmayla yapılan bir yufka ekmektir.
Başka bir rivayete göre ise Meris, kışın çok soğuk rüzgarların estiği Nobe beldesinin bir nahiyesidir. Bu senede vefat etmiş olan meşhur şahsiyetler arasında Abdullah b. Yusuf eş-Şeybî, Ebu Meşher Abdüla'lâ
b.
Meşher
el-Gassani
ed-Dımışkî
ve
Yahya
b.
Abdullah
el-Babiletî
de bulunmaktadır.