İmam Ahmed b. Hanbel, bu hadisle ilgili yorumunda şöyle demişti- «Ömer b. Abdülaziz, ilk yüz senenin başında gönderilmişti. Şafiî jSe ikinci yüz senenin başında gönderilmiştir.»
Ebu Davud et-Tayalisî, Abdullah b. Mesud'dan rivayet etti ki; Ra-sûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
«Kureyş'e sövmeyin, çünkü Kureyş'in âlimi yeryüzünü ilimle dolduracaktır, Allah'ım, sen Kureyş'in evveline azab ve kötü akıbet tattırdığına göre ahirine bağış tattır.»
Bu hadis, bu bakımdan gariptir. Hakim de "Müstedrek" aaıı eserinde Ebu Hüreyre'den böyle bir hadis rivayet etmiştir.
Ebu Nuaym Abdiilmelik b. Muhammed el-İsferayinî; «Bu hadis, ancak Muhammed b. İdris eşŞafiî'ye uymaktadır.» demiştir. Bu rivayeti, Hatib nakletmiştir.
Yahya b. Maîn, İmam Şafiî'den bahsederken; «O, çok doğru sözlü bir kimseydi. Onda sakıncalı hiçbir durum yoktur.» demiştir.
Yine bir başka defasında Yahya b. Maîn onun hakkında şöyle demiştir:
«Eğer yalan söylemek İmam Şafiî için mutlak surette mubah olsaydı bile mürüvveti, onu yalan söylemekten menederdi.»