Asıl adı, Abdullah b. Muhammed b. Ali b. Abdullah b. Abbas'trr. Önceki sayfalarda da anlatıldığı gibi, kardeşi Seffah'm vefatı esnasında Ebu Cafer el-Mansur, Hicaz'da bulunuyordu. Hac dönüşünde Zatı Irk mevkiinde iken Seffah'ın ölüm haberi kendisine ulaştı. Yanında Ebu Müslim el-Harasanî de bulunuyordu. Ebu Müslim, acele edip Ebu Cafer'e -kardeşi Seffah'm Ölümü nedeniyle- başsağlığı diledi. O esnada Ebu Cafer el-Mansur ağladı. Ebu Müslim ona: «Niçin ağlıyorsun? Halifelik sana nasib oldu. Bu hususta inşaallah ben sana yardımcı olacağım.» dedi. Ebu Cafer buna sevindi.
Ebu Cafer el-Mansur, Ziyad b. Ubeydullah'a emir verdi ve onu Mekke'ye vali olarak gönderdi. Seffah, Ziyad'ı Mekke valiliğinden azlederek yerine Abbas b. Abdullah b. Mabed b. Abbas'ı tayin etmişti. Ancak Ebu Cafer, onu eski görevinde bıraktı. Diğer valiler de bu senenin sonuna kadar görev yerlerinde kaldılar.
Abdullah b. Ali, kardeşinin oğlu Seffah'm yanına, Enbar şehrine gelmiş, o da kendisini Anadolu'ya gazaya gitmekle görevlendirmişti. Bunun üzerine, büyük bir ordu ile Bizans'a hareket etmişti. Yolda iken Seffah'm ölüm haberi ulaşınca, Harran'a geri döndü ve halkı kendisine bey'ata çağırdı. Seffah'ın, onu Şam'a gönderirken, ölümünden sonra kendisini veliaht olarak tayin etmiş olduğunu iddia etti. Bunun üzerine etrafında çok sayıda asker toplandı. İnşaallah, ileriki 'senelerin olaylarından bahsederken bu konuyu açıklayacağım.