Abbasilerin ilk veziridir. Halifeliğe geçişinin dördüncü ayından sonra Seffah'ın emri üzerine Ebu Müslim onu, Enbar şehrinde, receb ayında öldürdü. Mizahtan hoşlanır, faziletli ve itibarlı bir kimse idi. Seffah onunla sohbet eder, sohbetinden zevk alırdı. Ama onun Hz. Ali ailesine meyli olduğundan şüphelenince Ebu Müslim'e emir verdi. Ebu Müslim de tuzak kurarak onu gafleten öldürdü. Öldürülmesi üzerine Seffah şu şiiri okumuştu:
"O ve onun gibiler Cehennem ateşine gitsinler. Ondan neyi kaybettik ki üzülelim."
Ebu Seleme'ye "AH Muhammed'in veziri" denilirdi. "Hallal" lakabıyla da tanınırdı. Çünkü o Kûfe'de Hallalîn yolundaki evde ikamet ederdi. "Vezir" adım ilk olarak o aldı.
ibn Hallikan, îbn Kuteybe'nin şöyle dediğini rivayet eder: «Vezir kelimesi "vizr" kökünden türetilmiştir ki, "vizr" kelimesi yük" anlamına gelir. Onun görüşüne dayandığı içindir ki hükümdar Ve sultan, vezire bir nevi yük yüklemektedirler. Bu nedenle ona vezir adı verilir. Tıpkı korkak bir kimsenin bir dağa sığınması gibi sultan a sıkıştığı anda vezirinin görüşüne sığınır.»