Şairdi. Asıl adı, Muhammed b. Rezzin b. Süleyman idi. Şairlerin üstadıydı. Şiir inşad edip nazmetmek, onun için su içmekten daha kolaydı. İbn Hallikan ile diğerleri böyle demişlerdir.
Ebu Şis ile Şariülğevani lakabıyla tanınan Ebu Müslim b. Velid,
ı Nüvas ve Da'bül bir araya toplanıp karşılıklı şiirler okurdular.
Ebu Şis, ömrünün sonunda gözlerini kaybetti. Onun, güzel şiirlerinden biri şudur:
"Aşkım senin bulunduğun yerde durdu. Artık oradan ne ileriye geçebildim, ne de geri dönebildim. Senin aşkın uğruna beni kınamalarında bir lezzet buldum.
Senin hatıran için sevinç duydum; kınayanlar, istedikleri kadar beni kınasınlar.
Senden aldığım payı kendilerinden de ildiğim zaman düşmanlarımı dosta benzeterek onları da sevmeye başladım.
Sen beni horladın. Ben de nefsimi küçültüp horladım. Senin ikram ettiğin kimse sana nasıl hakaret edebilir?"