Reşidin cariyesi idi- Bu kadın "Hiye liennehu: O adını vermişti" S°ZÜnü çok kulIandığı için Harun Reşid ona Heylane Halikı,Gy Harun Heylane'yi çok severdi. Daha önce Heyla-ıJn evine jntr r? b" Bermek'in cariyesiydi. Harun Reşid bir gün , Zaman Harun halife değildi. Yolda iken Heylane lne °na ŞÖyle ddİne' Halikı,Gy u Heylaneyi çok severdi. Daha önce Heyla °,nıJn evine jntr r? b" Bermek'in cariyesiydi. Harun Reşid bir gün kar§ılaştı tt , Zaman Harun halife dğildi Yld ik Hlne
"" Se*dlne °na ŞÖyle dedİ:
nasibimiz olmayacak mı? Senden yararlanamayacak
- Bunun yolu nedir?
- Beni şu ihtiyar Halid'ten iste, beni sana hibe etsin.
Harun, Heylane yi Yahya b. Halid'ten istedi. Yahya da Heylane'yi ona hibe etti. Heylane böylece Harun'un gözdesi haline geldi. Harun'un yanında üç sene kaldı. Sonra vefat etti. Harun onun ölümüne çok üzüldü. Onun için bir ağıt yaktı:
"Üzerine toprak örttükleri ve hasretin yüreğimde dolaştığı zaman dedim ki:
Git, Allah'ın huzuruna var. Senden sonra artık ebediyete kadar hiçbir şey beni sevindirip mutlu kılamaz."
Heylane'nin ölümü nedeniyle Abbas b. Ahnef de şöyle demişti:
"Ey ölümüyle mezarların birbirlerini muştuladiğı ve sevindiği kadın.
Zaman beni üzmeyi amaçladı ve seni vurdu.
Bir dost arıyorum ama beni teselli edecek bir dost bulamıyorum.
Yalnız sağlığında seni görmüş olduğum yerlere gidip dolaşıyorum.
Harun Reşid, bu şiirin sahibi Abbas b, Ahnef e, 40.000 dirhem verilmesini emretti. Doğrusunu Allah bilir.