Bu senede Salih b. Ali, Malatya şehrini yeniden kurup onarma işini tamamladı. Sonra da Hades yolu ile İç Anadolu'ya gidip gaza yaptı. Bizans'ın içlerine doğru ilerledi. Beraberinde kız kardeşleri Ali kızı Ümmü İsa ve Lübabe de gaza yapıyorlardı. Bunlar, Emevi devletinin yıkılması durumunda bile yüce Allah uğruna cihad etmeyi adamışlardı.
Bu senede Mansur'la Bizans imparatoru arasında yapılan bir antlaşma gereğince esir mübadelesi yapıldı. Bazı Müslüman esirler böylece kurtuldular.
Bundan sonra hicretin 146. senesine kadar Anadolu gazvesi yapılmadı. Çünkü Mansur, Abdullah b. Hasan'ın oğullarıyla uğraşıyordu. Nitekim bunu ileride anlatacağız. Ama bazılarının anlattıklarına göre Hasan b. Kahtabe, İmam İbrahim'in oğlu Abdülvehhab'la birlikte hicretin 140. senesinde Anadolu'ya gaza yapmıştır. Doğrusunu Allah bilir.
Bu senede Mansur, Mescid-i Haram'ı genişletti. Bu sene cidden bol verimli bir seneydi. Başka bir rivayette anlatıldığına göre o, Mescid-i Haram'ı hicretin 140. senesinde genişletmiştir.
Sonra Mansur, amcası Süleyman'ı Basra valiliğinden azletti. Abdullah b. Ali ile adamları, başlarına bir kötülük gelmesinden kortuk-ları için gizlendiler. Bunun üzerine Mansur, Basra valisi Süfyan b. Muaviye'ye haber salarak Abdullah b. Ali'yi kendisine göndermesini emretti. O da Abdullah'ı, adamlarıyla birlikte Mansur'a gönderdi. Mansur, bunların bir kısmını öldürdü. Amcası Abdullah b. Ali'yi hapse attı. Diğer adamlarım da Horasan valisi Ebu Davud'a gönderdi. Ebu Davud onları Horasan'da öldürdü.
Bu senede Abbas b. Muhammed b. Ali b. Abdullah b. Abbas, insanlara haccettirdi.
Bu senede Amr b. Mücahid, Yezid b. Abdullah b. el-Had, Yunus b. Ubeyd vefat ettiler. Yunus, abidlerden biri olup Hasan-ı Basrî'nin arkadaşıydı.