İmam Malik, bu senede vefat eden şahsiyetlerin en meşhurudur. Tabileri bulunan dört mezhep imamlarından biridir.
Soy kütüğü şöyledir: Malik b. Enes b. Malik b. Amir b. Ebi Amir b. Amr b. Haris b. Gaylan b. Haşed b. Amr b. Haris. Haris'in künyesi, Zû Asbah el-Himyerî'dir.
İmam Malik'in künyesi, Ebu Abdillah'tır. Medinelidir. Kendi zamanında hicret diyarının (Medine'nin) imamı idi. Birden fazla tabiiden rivayetlerde bulunmuştur. Bir grup imam kendisinden hadis rivayet etmişlerdir. Kendisinden hadis rivayet edenler arasında,iki Süfyan, Şu'be, İbn Mübarek, Evzaî, İbn Mehdi, İbn Cüreyc, Leys, Şafiî, Zührî, Yahya b. Said el-Ensârî, Yahya b. Said el-Kettan, Yahya b. Yahya el-Endülüsî, Yahya b. Yahya en-Nisaburî de bulunmaktadır.
Buharî dedi ki: "Senedlerin en sahihi, İmam Malik'in Nafî tariki ^e ibn Ömer'den yaptığı rivayetlerin senetleridir."
Süfyan b. Uyeyne dedi ki: "İmam Mâlik, hadis ricalini çok şiddetli bir şekilde tenkide tabi tutardı." Yahya b. Main dedi ki: "İmam Malik'in kendisinden rivayet ettiği her ravi sikadır. Sadece Ebu Ümeyye hariç."
Birden fazla âlim dediler ki: "İmam Malik, Nafî ile Zührî'nin arkadaşları arasında en sebatlı olandır."
İmam Şafiî dedi ki: "Hadis konusu geldiğinde İmanı Malik yıldım dır. Hadis öğrenmek isteyenler İmam Malik'in çoluk çocuğu mesabe-sindedirler."
İmam Malik'in menkıbeleri cidden çoktur. İmamlar onu o kadar övmüşler ki, onların bu övgülerini burada nakletmemize imkân yoktur.
Ebu Mus'ab dedi ki: İmam Malik'in şöyle dediğini işittim: "Yetmiş kişi benim fetva vermeye ehil olduğuma şahitlik etmeden fetva vermedim."
îmanı Malik, hadis okumak istediği zaman temizlenir, güzel kokular sürünür, sakalını tarar, elbiselerinin en güzelini giyinirdi. Gerçekten de güzel elbise giyinirdi. Yüzüğünün kaşında, "Allah bana yeter, o ne güzel vekildir." diye yazılı idi. Evine girerken, "Allah'ın dilediği olur. Kuvvet ancak Allah iledir." derdi. Evinde çeşitli sergiler serilmişti.
Muhammed b, Abdullah b. Hasan, isyan hareketini başlattığı zaman İmam Malik kendi evine kapandı, ne taziye için ne de tebrikte bulunmak için hiç kimsenin yanma gitmedi. Cumaya ve cemaata de katılmadı ve şöyle derdi: "Kişinin bildiği herşeyi söylemesi gerekmez. Kişilerin hepsi mazeret beyan edecek güce sahip olamazlar."
Can çekişirken, "Allah'tan başka ilah bulunmadığına şahadet ederim." dedi. Sonra sözünü şöyle sürdürdü: "Bundan Önce de hüküm Allah'a aitti. Bundan sonra da ona ait olacaktır." Bu senenin safer ayının 14'ünde geceleyin vefat etti. Bu senenin rebiyül-evvel ayında vefat ettiğine dair zayıf bir rivayet de vardır. Vefat ederken seksen-beş yaşındaydı. Vakıdî'nin ifadesine göre ise yetmiş yaşındaydı. Bakî' mezarlığına defnedildi.
Tirmizî, Ebu Hüreyre'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Yakın zamanda insanlar ilim talep etmek için develerin ciğerlerine (böğürlerine) vurarak (yolculuğa çıkacaklar) ama, Medine âliminden (İmanı Malik'ten) daha âlim birini bulamayacaklardır." Daha sonra Tirmizî, bu hadisin hasen olduğunu söylemiştir.
Rivayete göre İbn Uyeyne, bu hadiste sözü edilen Medine âliminin İmam Malik b. Enes olduğunu söylemiştir. Abdürrazzak da böyle demiştir. Başka bir rivayette ise İbn Uyeyne, bu hadiste sözü edilen kişi Abdüaziz b. Abdullah eî-Ömerî'dir, demiştir.
İbn Hallikan, "el-Vefeyat" adlı eserinde İmam Malik'in biyografisini uzun uzadıya anlatmış ve faydalı bilgiler vermiştir.