Hicretin 193. senesinin cemaziyelahir ayında Harun Reşid, Tus şehrinde vefat edince oğlu Salih, babasından sonraki donem için veli-ahd tayin edilmiş olan kardeşi Muhammed Emin b. Zübeyde'ye bir mektup yazarak babasının vefat ettiğini bildirdi ve başsağlığı diledi. O esnada Muhammed Emin, E ğdat'ta bulunuyordu. Hizmetçi Reca, bu mektubu ona ulaştırdı. Mektupla birlikte mühür, kırbaç ve hırka da vardı.
Cemaziyelahir ayının 14'ünde perşembe günü bu mektubu alan Muhammed Emin, Huld Sarayından çıkıp Bağdat kıyısında bulunan ve Altın Sarayı denilen Ebu Cafer el-Mansur'un sarayına gitti. Cemaata namaz kıldırdı, sonra minbere çıkıp onlara bir hutbe irad etti. Harun Reşid'in vefatı sebebiyle cemaata başsağlığı diledi. İnsanlara çokça vaadlerde bulundu, onlara ümitler verdi. Kavminin ileri gelenleri, Haşimilerin Önde gelenleri ve ümera, ona bey'atlarını sundular. Muhammed Emin, askerlerin iki senelik maaşlarının dağıtılmasını emretti.
Sonra minberden inip amcası Süleyman b. Cafer'e geri kalan cemaatın bey'atını kendisi adına kabul etmesini emretti.
Muhammed Emin'in işi yoluna girip durumu düzelince, kardeşi
onu kıskandı, ileride de anlatacağımız gibi ikisi arasında an başgösterdi.