Künyesi Ebu 1-Hasan eh-Ahfeş el-Evsat'tır. Belhli idi, sonra Basra'ya göçtü. Nahivciydi. Nahiv ilmini Sibeveyhî'den öğrendi. Çok kitaplar tasnif etti. Bunlardan bazıları şunlardır: "el-Kitab fi Ma'ani'l-Kur'ân", "Ritabü'l-Evsat fi'n-Nahiv".
Onun aruzla ilgili bir kitabı da vardır. Bahrü'l-habep adında bir aruz bahrini bu kitabına ilave etmiştir. Gözleri küçük ve fersiz olduğundan dolayı kendisine "Ahfeş" adı verilmiştir. Dudakları dişlerini örtmediği için kendisine "Edlağ" da denilirdi. "Büyük Ahfeş"e nisbetle önceleri kendisine "Küçük Ahfeş" denilirdi.
Bu senede Ebü'l-Hattab Abdülhamid b. Abdülmecid el-İclî de vefat etti. Bu, Sibeveyhî'nin ve Ebu Ubeyde'nin şeyhleri idi. Daha sonra Ali b. Süleyman ortaya çıkınca, kendisine de "Ahfeş" lakabı verildi. Bunun üzerine Said b. Mes'ade'ye "Orta Ahfeş", Hicrî'ye "Büyük Ahfeş", Ali b. Süleyman'a da "Küçük Ahfeş" denildi. Ebü'l-Hattab Abdülhamid, bu senede vefat etti. Hicretin 221. senesinde vefat ettiğine dair bir rivayet de vardır.