Kendisine İbn Ebi'1-Feth el-Hakanî de denilir. Künyesi, Ebü'l-Ab-bas en-Neccad idi. Dımışk Camii'nin imamıydı.
İbn Asakir dedi ki: «O, âbid ve salih bir kimseydi. Anlatıldığına göre bir cemaat onu ziyarete gelmiş, içeride onun bir sancıdan Ötürü ah çektiğini duymuş ve bu durumunu yadırgamışlardı. İçeriden çıkıp ziyaretçilerin yanına geldiğinde onlara şöyle demişti: "Ah kelimesi kendisinden feyiz ve ruhaniyet taleb edilen yüce zâtın adıdır." Bu sözü, onu ziyaretçilerin gözünde daha da büyütmüştü.»
Ben derim ki: Onun bu söylediği söz gerçekten onun tarafından söylenilmiş midir, değil midir? Bu bilinmemektedir. Aksine bu hususta masum kimseden, Rasûlullah'tan gelen sahih bir hadise ihtiyaç vardır. Zira yüce Allah'ın adları sahih kavle göre tevkifidir. Rastgele kelimeler ona isim olarak takılamaz.