Künyesi, Ebu Bekir b. Düreyd'dir. Ezd kabilesine mensuptur. Lügat ve nahiv âlimiydi. Maksure adlı şiirin sahibidir. Meşhur bir şairdir. Hicretin 223. senesinde Basra'da doğdu, ilim tahsili ve edebiyat öğrenmek için çeşitli şehirlere seyahatlerde bulundu. Babası varlıklı kimselerdendi. Orada yaşlamncaya kadar ikamet etti. Nihayet bu senede Bağdat'da vefat etti.
Abdurrahman b. Ahi'l-Asmaî'den, Ebu Hatim'den ve Riyaşî'den rivayetlerde bulundu. Ebu Said esSayrafî, Ebu Bekir b. Sazan, Ebu Ubeydullah b. Merzüban ve diğerleri de kendisinden rivayetlerde bulundular. Anlatıldığına göre bu şair, âlimlerden daha bilgili idi. Ancak aşırı şekilde şarap içerdi. Ebu Mansur el-Ezherî dedi ki: "Yanma gittim, sarhoş olduğunu gördüm, bir daha da ziyaretine gitmedim."
Darekutnî'ye onun hakkında sorduklarında: "Onun aleyhinde konuşmuşlardır." dedi.
İbn Şahin dedi ki: "Yanına giderdik, evinin duvarlarına astığı ud-ları, eğlence aletlerini, saf şarabı görünce utanırdık. O zaman kendisi doksanı aşıp 100 yaşına yaklaşmıştı."
Ahmed b. Hasan bu senenin şaban ayının bitimine oniki gün kala çarşamba günü vefat etti. Aynı günde Mutezilî Ebu Haşim b. Ebi Ali el-Cübbaî de vefat etmiş, ikisinin üzerine cenaze namazı kılınmış ve Hayzuran mezarlığına defnedilmişlerdi. O zaman insanlar: "Bugün, lügat âlimi ile kelam âlimi öldü." demişlerdi. O gün, çok yağmurlu bir İbn Düreyd'in eserleri, yirmi ciltlik bir eser olan "el-Cemhere fı'l-Lüga", "Kitabü'l-Matar", "Maksure"dir. Ayrıca Maksur ve memduda dair başka bir kaside ve diğer eserler. Allah onu affetsin.