Muhammed b. Ömer b. Selem b. Bera b. Sebure b. Seyyar Ebu Bekir^el-Ciabî. Musul kadısı idi. Hicretin 284. senesinin safer ayında doğdu. Çok üstadlardan hadis dinledi. Ebü'l-Abbas b. Ukde'nin yanında okudu ve hadis ilmini ondan öğrendi. Ondan ayrıca biraz da Şiîlik kaptı. Çok rivayetlerde bulunan bir hadis hafızı idi.
Anlatıldığına göre o, 400.000 hadisi sened ve metinleriyle ezberlemişti. 600.000 hadisi de müzakere ederdi. Mürsel, maktu birçok hadisleri ezberinde tutardı. Bir bu kadar hikayeyi de ezberlemişti. Hadis ricalinin adlarını, cerh ve tadillerini, ölüm tarihlerini, mezheplerini ezbere bilirdi. Öyle ki, bu hususta kendi zamanının insanlarını geride bırakmış, akranlarının üzerine çıkmıştı. Hadis yazdırmak için oturum düzenler ve insanlar onun evinin yanında büyük bir kalabalık teşkil ederlerdi. Hadislerin senet ve metinlerini ezbere yazdırırdı, ama cidden sağlam ve doğru olarak yazdırırdı. Üstadı İbn Ukde gibi Şiîliğe meyilli olduğu söylenirdi. Babu 1-Basra'da Şiilerin mahallesinde otururdu. Darekutnî'ye onu sorduklarında: "Ebu Bekir işi karıştırdı." demişti. Ebu Bekir el-Berkanî de onun hakkında şöyle demiştir: "Garip hadisler rivayet etmiştir. Onun Şiîliğe mensub olduğu da bilinmektedir." Böyle dedikten başka, onun dini yönünün zayıf olduğunu, içki içtiğini ifade etmişti. Doğrusunu Allah bilir.
Ebu Bekir b. Ciabî, can çekiştiği esnada kitaplarının yakılmasını vasiyet etmiş ve bu vasiyeti uyarınca kitapları yakılmıştı. Kendi kitaplarının yanı sıra halkın onun yanında emanet bulunan birçok kitapları da yakılmıştı. Bu yaptığı da kötü bir işti. Cenazesi evinden çıkarıldığı zaman Rafîzilerden ağıtçı Sekine onun cenazesi üzerine ağıt yakmaya başlamıştı.