Hanbeli mezhebine mensup âlim, zahid, fakih ve vaiz bir kimse idi. Mervezî ile Sehl el-Tüsterî'nin arkadaşıydı. Hoşlanmadığı bir sebepten ötürü babasının 70.000 dinar tutarındaki mirasını kabul etmemişti. Bid'atçılara ve masiyet ehli kimselere karşı amansız bir düşmandı. Kadri yüce bir kimseydi. Havas ve avam tabakası ona saygı gösterirdi.
Bir gün, vaaz vermekte iken hapşırmca cemaat onun için hayır duada bulunarak: "Allah sana rahmet etsin." dedi. Cemaati duyan diğer kimseler de ona bu duayı yaptılar. Nihayet bütün Bağdat halkı ona bu duayı tekrarlayıp okudular. Bu, hayır duada bulunan insanların sesleri nihayet hilafet sarayına ulaşınca, halife onu kıskandı. Devlet erkanından bir grup insan ise halife nezdinde onun aleyhinde konuştular. Halife, onu yakalamaları için görevlileri harekete geçirdi. O da Boran'm kız kardeşinin yanında bir ay kadar gizlendi. Daha sonra bir hastalığa yakalandı ve gizlendiği yerde vefat etti. Boran'm kız kardeşi, hizmetçisine emir vererek onun için cenaze namazını kıldırdı. Namaz kılman evde beyaz giysili adamlar dolup taştılar ve Berbeharî o eve defnedildi. Sonra Boran'm kız kardeşi de öldükten sonra onun yanına defnedilmeyi vasiyet etti. Berbeharî, vefat ederken doksanaltı yaşındaydı. Allah rahmet etsin.