Bu senenin rebiyülevvel ayında Ebu Said ei-Cenabî komutasındaki Karmatîler'in durumu güçlendi. Adam öldürüp esir aldılar. Hecer Ülkesini alt üst edip fesat çıkardılar. Halife de üzerine Abbas b. Amr el-Ganevî komutasında büyük bir ordu gönderdi. Abbas'ı, sözünü ettiğimiz Ebu Said el-Cenabî ile savaşması için Yemame ve Bahreyn'e enıir tayin etti. İki taraf burada karşılaştılar. Abbas'ın 10.000 savaşçısı vardı. Ebu Said, hepsini esir aldı. Bu ordudan sadece komutan Abbas kurtuldu. Diğer askerler ise tamamiyle onun huzurunda eli kolu bağlı olarak öldürüldüler. Allah onu kahretsin. Bu cidden hayret verici bir durumdu. Amr b. Leys ile yapılan savaştaki durumun tam tersi idi. Çünkü Amr b. Leys, sayıları 50.000 olan adamları arasında sadece kendisi esir alınmış, diğerleri ise kurtulmuşlardı.
Anlatıldığına göre Abbas, adamları Ebu Said tarafından öldürülürken kendisi seyirci olarak bakıyordu. Esir almanlar arasında Ebu Said'in yanında günlerce tutuklu kaldı. Sonra Ebu Said onu serbest bıraktı, bineğe bindirdi ve: "Adamına (halifeye) git ve bu gördüklerini
ona anlat." dedi.
Bu hadise, bu senenin şaban ayının sonlarında cereyan etmişti. Halk bu duruma gerçekten çok üzüldü, terdirgin oldu. Basralılar Ebu Said'in üzerine gitmeye kalkıştılarsa da Basra valisi Ahnıed el-Vasikî onları bundan alıkoydu.
Bu senede Bizanslılar, Tarsus'a hücum ettiler. Tarsus valisi İb-nü'1-İhşid vefat etmiş, geçen sene sınırları muhafaza etmekle Ebu Sabiti görevlendirmişti. Bizanslılar o tarafa hücum etmeye tamahlandı-lar ve askerlerini o tarafa yığdılar. Ebu Sabit onlara karşı çıktıysa da direnme gücü gösteremedi. Bizanslılar onun adamlarından bir kısmını öldürdüler. Kendisini de diğer esirlerle birlikte tutsak aldılar. Sınır boyundaki halk, İbnü'l-Arabi'ye giderek onu başlarına emir tayin ettiler. Bu hadise bu senenin rebiyülahır ayında vuku bulmuştu.
Bu senede Muhammed b. Zeyd el-Alevî de öldürülmüştü: