Bu zat, köy divanlarının mütevellisi idi.
Asıl adı şöyledir: İbrahim b. Abbas b. Muhammed b. Sol es-Solî. Şair ve katipti. Muhammed b. Yahya es-Solî'nin amcasıydı. Dedesi Sol Bekir, Gürcan meliki idi. Aslen oralıdır. Sonradan Mecusi olmuştu. Daha sonra da Yezid b. Mühelleb b. Ebi Süfra vasıtasıyla Müslüman oldu.
İbrahim b. Abbas'm bir şiir divanı vardır. îbn Hallikan bunu söylemiş v© bu divanından bazı şiirleri güzel bulup seçmiştir:
"Nice musibetler var kî, yiğit adam o musibetler karşısında sıkıntıya düşer. Oysa Allah katında o sıkıntılar için kurtuluş vardır.
Sıkıldıkça sıkılır, halkaları daraldıkça da genişler. Ben o sıkıntıların genişliğe açılacağını hiç sanmazdım."
Sen benim gözlerimin siyahı idin, bakan kişi sana ağladı.
Senden sonra dileyen ölsün, ama ben senin için tedbirli davranıp herşeyden sakınıyordum."
İbrahim'in güzel şiirlerinden biri de vezir Mutasını Muhammed b. Abdülmelik b. Zeyyad'a yazdığı şu şiiridir:
"Sen benim bu zamana göre kardeşim oldun. Zaman benden yüz çevirince sen de bana karşı düşman oldun, savaşmaya başladın.
Daha önce zamanı sana karşı yeriyordum. Ama şimdi seni zamana karşı yeriyorum.
Daha önce seni musibetler zamanında sığınılacak biri olarak görüyordum.
İşte şimdi senden aman dilemeye başladım."
"Yaşantının huzur içinde ve dingin olması, aileye ve vatana nefsini meylettirmekten seni alıkoymasın.
İndiğin zaman her beldede ailene bedel başka bir aile, vatanına bedel başka bir vatan bulursun."
İbrahim b. Abbas, bu senenin şaban ayının ortasında Samarra'da vefat etti. Hassan b. Muhalled b. Cerrah, Halife İbrahim b. Şaban ve Haşim b. Feycur da bu senenin zilhicce ayında vefat ettiler.
Ben derim ki: Ahmed b. Said er-Ribatî, sofilerin liderlerinden Haris b. Esed el-Muhasibî, İmam Şafiî'nin arkadaşlarından Harmele b. Yahya et-Tecibî, Abdullah b. Muaviye el-Cumahî, Muhammed b. Ömer el-Adenî, Harun b. Abdullah el-Hammanî ve Hennad b. Sırrî de bu senede vefat ettiler.