İbrahim b. Ahmed b. Muhammed b. Mevlid Ebu İshak es-Sofî.
Yüksek derecedeki vaizlerdendi. Hadis âlimlerindendi. Hadis rivayet etti. Dımışklı Ebu Abdillah b. Cela, Cüneyd ve diğer bazı hadisçilerle arkadaşlık etti. Temmam b. Muhammed, Ebu Abdirrahman es-Sülenıî gibi şahsiyetler de ondan hadis rivayet ettiler. İbn Asakir onun şu şiirlerini nakletmiştir: "Aramızdaki mesafeler uzak da olsa benim sana vereceğim bir
pay vardır.
Bu paya yakında olmasına rağmen başka bir sevgili kavuşamaz.
Gözlerim senden başkasına karşı perdelenmiş tir.
Senden başkasına kalbim aşık olamaz, çünkü rakibi ve onu kontrol edeni vardır.
Senin aşkın gözlerime ve kalbime hoş gösterilmiştir.
Aşkta parlaklık ve hile karışımı vardır.
Tabibin yakında olması hastaya ne yarar verir.
Çünkü onu sen hasta ettin, tabib de sensin."
Şu şiir de ona aittir:
"Susmak insanı bütün belalardan korur.
Bir kimse susma nimetine kavuşursa ganimetlerin en üstününe kavuşmuş demektir.
Evet, kelimesini söylemek kadar kişilerin başına büyük bir bela gelmiş değildir.
Şu dil sürçmesi var ya, insanı mahveder.
Dil sürçmesi ayak sürçmesinden daha tehlikelidir.
Dilini tut ki telef olmayasm.
Nice sözler var ki yüksek şahsiyetleri alçaltır."