Künyesi Ebu Yakub en-Nehai el-Ahmer'dir. Şia'nın İshakiye kolu
kendisine nisbet edilir.
İbn Nobahtî, Hatib Bağdadî ve İbnü'l-Cevzî'nin anlattıklarına gö-re bu adam Hz. Ali'nin ilahlığma ve ilahlığın kendisinden sonra Hz. jîasan'a, ondan sonra da Hz. Hüseyin'e intikal ettiğine inamrmış. Onun inancına göre bu ilahlık, her vakitte ortaya çıkarmış. Bu kâfi-rane inancına kızıllardan bazıları uymuşlardı. Allah, ona da tabileri-
ne de lanet etsin.
Başka bir rivayette anlatıldığına göre ona Ahmer (Kızıl) denmesinin sebebi şuymuş: Kendisi alacalı olduğundan Ötürü bu alaca rengini değiştirecek ilaçları tenine sürermiş.
Nobahtî, onun küfre dair büyük sözlerini nakletmiştir. Allah, ona lanet etsin. Mazinî'den, onun ve tabakasının durumlarını anlatan bazı hikâyeler nakledilmiştir. Bu gibi hikâyeler, nakledilmeyecek kadar basit ve değersiz şeylerdir. Ancak, onu kınamak ve yermek için anla-tılabilir.