İbn Cevzî, Ebu Bekir eş-Şiblî'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Mecnunu Rusafe Camii'nin yanında çıplak halde gördüm. Halka şöyle diyordu: "Ben Allah'ın divanesiyim. Ben Allah'ın divanesiyim." Kendisine dedim ki: "Niçin üzerine bir şeyler örtünüp camiye girmiyor ve namaz kılmıyorsun?" Benim bu soruma karşı şu şiiri okudu:
"Bizi ziyaret et, hukukumuzun gereğini yerine getir, diyorlar; oysa benim durumum onların bendeki haklarını düşürmüştür.
Onlar durumumu görüp de benden bıkmadılar, halimden tiksinmediler.
Ama ben onları kendimden bıkıp usandırdım."