Künyesi Ebu Said idi. Dımışk'ta yaşadı. İbrahim b. Said el-Cev-herî'den, Ahmed b. Meni'den, İbn Ebi Şeybe'den ve diğerlerinden rivayetlerde bulundu. Ebu Bekr en-Nakkaş ile diğerleri de ondan rivayetlerde bulundular. Bu zat hakkında "kefenini taşıyan" denilirdi. Bu husus, Hatib Bağdadî'nin şu sözlerinden anlaşılmaktadır: «Duyduğuma göre Muhammed b. Yahya vefat etti. Cenazesi yıkanıp kefenlendi. Namazı kılınıp defnedildi. Gece vakti olunca bir kefen hırsızı gelip mezarını açtı. Kefeninin bağını çözünce Muhammed b. Yahya kalkıp oturdu. Hırsız da korkarak kaçıp gitti. Muhammed b. Yahya kalkıp kefenini aldı. Mezardan çıkıp kendi evine yöneldi. Kapıya vardığında aile efradının ağlamakta olduklarını duydu. Kapıyı çaldı. "Kim o?" diye sorduklarında, "Ben falanım." diye cevap verdi. Içeridekiler: "Ey adam, bizi daha fazla üzmen doğru değil. Buna hakkın yok." dedilerse de o yine: "Kapıyı açın, vallahi ben Muhammed b. Yahya'yım!" dedi. îçeridekiler sesini tamdılar. Kapıyı açıp onu gördüklerinde büyük bir sevince kapıldılar. Allah, üzüntülerini sevince dönüştürdü. Sonra Muhammed b. Yahya, başından geçenleri ve kefen hırsızının gelip mezarı açtığını kendilerine anlattı. Demek ki, ona bir kalp sektesi isabet etmiş, hakikaten ölmemişti. Cenâb-ı Allah, kendi güç ve kuvveti ile, o kefen hırsızını ona göndermiş; hırsız, mezarını açmış; bu da onun hayata dönmesine sebep olmuştu. Bu olaydan sonra birkaç sene daha yaşamış ve bu senede vefat etmişti.»
Fatıma El-Kahramane
Halife Muktedir, bir defasında ona gazablanmış ve malına, mülküne el koymuştu. Ondan 200.000 dinar para almıştı.
Fatıma, bu senede, kendisine ait bir tekneden nehire düşerek boğulmuştu.