Kendisinde biraz Şiîlik bulunmakla birlikte şecaatli kumandanlardan ve çok; ihsanları olan hükümdarlardan biriydi. Birkaç sene müddetle Dımışk'ta hüküm sürdü. Onunla ilgili şöyle gariplikler vardır: Hatibi, "el-Hutebu'n-Nebatiye" adlı kitabın musannifiydi ki, bela-gatlı ve fesih edebiyatçılardan biriydi. Şairi Mütenebbî idi. Çalgıcısı ve müzisyeni Ebu Nasr el-Farabî idi. Seyfü'd-devle, âlicenâb, cömert ve bol bağışta bulunan bir kimseydi. Kardeşi, Musul valisi Nasirü'dDevle için şu şiiri yazmıştı:
"Sana üst makamı hibe ettim sen de bunun ehliydin, İnsanlara: "Ağabeyimle aramda fark vardır" dedin Bende bu görev için bir eksiklik yoktur. Ama hakkimdan feragat ettim, görev sana kaldı. Benim ikinci gelmeme rıza göstermez misin? Senin yarışı kazanmana rıza göstersem?"
Şu şiir de Seyfü'd-Devle'ye aittir:
"Onun gözlerinden yaş yerine kan aktı.
Bana "Sen ona daha ne kadar zulmedeceksin?" dedi.
Gözünü ondan çevirip sana baktı, sen de;
Bakış oklarınla onu yaraladın.
Vehimlerin üzdüğü kimse, bu acılara nasıl dayanabilir?"
Seyfü'd-Devle felç olduğundan ötürü öldü. Başka bir rivayete göre idrarını yapamadığından ötürü ölmüştür. Halep'te vefat etti. Tabutu Silvan'a götürüldü ve oraya defnedildi. Elliüç yaşında vefat etmişti.
Ondan sonra oğlu Seyfü'd-Devle Ebü'l-Mealî eş-Şerif, Halep'e sa-hib oldu. Bir süre sonra babasının kölesi, Ebu 1-Mealî'ye karşı harekete geçti. Onu etkisiz hale getirip Halep'ten kovarak Silvan'a annesinin yanına gönderdi. Fakat Ebü'l-Mealî eş-Şerif-ileride anlatılacağı gibi- bir süre sonra tekrar Halep'e dönmüştür.
İbn Hallikan, Seyfü'd-Devle'nin birçok sözlerini nakletmiş ve hak-kında^söylenen bazı şeyleri de aktarmıştır. İbn Hallikan'ın ifadesine göre, Seyfü'd-Devle'nin kapısındaki kadar başka hiçbir hükümdarın kapısında bu kadar çok sayıda şair toplanmamıştır. Seyfü'd-Devle, şairlere çeşitli armağanlar vermiştir.
İbn Hallikan'a göre Seyfü'd-Devle, hicretin 303. senesinde doğmuştur. 301. senesinde doğduğuna dair zayıf bir rivayet de vardır, Kendisi hicretin 330. senesinden sonra Halep'e sahib olmuştur. Bundan önce de geniş bir mıntıkaya hakimdi. Ancak durumlar değişti. Nihayet Halep'i de mülküne kattı. Orayı İhşid'in tayin ettiği vali Ah-med b. Said el-Kilabî'nin elinden almıştı.
Seyfü'd-Devle bir gün yanındakilere şöyle demişti:
- Hanginiz benim sözümü onaylayacak? Ama şu sözümü onaylayacak birinizin bulunacağını sanmıyorum: "Cismim sana olsun ona peşpeşe içir ama kanımı helal kılmazsın değil mi?"
Kardeşi Bedih'e Ebu Firas şu cevabı vermişti:
- Sen bütün yönetime hakim olsan bile şu hükümdarlar Rafizi-dirler ve bu sözlerin en çirkinidir."