Ubeydullah b. Abdullah b. Tahir b. Hüseyin b. Mus'ab Ebıı Ah-îiıed el-Huzaî. Bağdat valiliğine atandı. Zübeyir b. Bekkar'dan hadis rivayet etti. Solî ile Taberanî de ondan hadis rivayet ettiler. Edip ve fazıl bir kimseydi. Şiirlerinden biri şudur:
"Aşıklar arasındaki uzaklık ve gurbet hakkı için,
Mektuplaşmalar uzaklığın gözlerini ısıtır.
Yakınlıkta ömür tükenmez.
Karşılıklı ziyaretleşmeler kalpteki aşk ateşini söndürür."
Ubeydullah'm gözde cariyelerinden biri hastalanmıştı. Canı kar yemek arzulamıştı. Fakat bütün aramalara rağmen sadece bir kişinin yanında kar bulmuşlardı. Ubeydullah'm vekilharcı gidip o adamla pazarlık yaptı. Bir ölçeğini ancak 5.000 dirheme vereceğini söyledi. Çünkü onların kara ihtiyaçları olduğunu biliyordu. Vekilharç, fikrini sormak için Ubeydullah'm yanma döndü. Adamın bir ölçek karı 5.000 dirhemden aşağıya vermediğini söyleyince Ubeydullah: "Yazıklar olsun sana! Ne kadar para istiyorsa ver ve karı satın alıp getir!" dedi. Vekilharç, kar sahibinin yanına döndü. Bu defa adam: "Hayır, bir ölçek karı ancak 10.000 dirheme satarım." dedi. Vekilharç bir ölçek karı 10.000 dirheme satın aldı. Getirip cariyeye yedirdiler. Sonra cariye bir miktar daha kar yemeyi arzuladı. Bu defa vekilharç dönüp 10.000 dirheme bir ölçek daha satın aldı.
Daha sonra üçüncü kez gidip bir ölçek daha satın aldı. Kar sahibinin yanında ancak iki ölçek kar kalmıştı. Kendisi de, "10.000 dirheme bir ölçek kar yedim." demek için iki Ölçekten birini yedi. Yanında sadece bir ölçek kaldı. Ubeydullah'm vekilharcı tekrar geldi. Bu defa o bir ölçeklik karı ancak 30.000 dirheme satabileceğini söyledi. Vekilharç son ölçeği de ondan 30.000 dirheme satın alıp götürdü, cariyeye yedirdi. Cariye iyileşip şifa buldu ve bol miktarda parayı sadaka olarak dağıttı. Efendisi Ubeydullah da kendilerine kar satan adamı çağırdı ve bu sadakalardan ona bol miktarda para verdi. Bundan sonra o karcı adam zengin oldu. Ubeydullah da onu yanında çalıştırdı. Doğrusunu Allah bilir.