Abdülevvel b. İsa b. Şuayb b. İbrahim b. İshak. Künyesi Ebu'1-Vaktidi. Secezlîdir. Sofidir. Sonra Herat'a gitmiştir. Ve orada ikamete devam etmiştir. Buharî'nin Sahih'ini, Darimî'nin Müsned'ini, Abd b. Hamid'in Müsned'inden seçmelerini rivayet etmiştir. Bağdat'a gelmiş, insanlar ondan bu kitapları dinlemişlerdir. Hayırlı ve seçkin alimlerden olup davranışları çok güzeldi. Hadis okuma hususunda çok sabırlı ve metanetli idi. İbnü'l-Cevzî dedi ki: Ebu Abdillah Muhammed b. Hüseyin et-Tikritî es-Sofî bana dedi ki: Ben, Abdülevvel b. İsa'yı hastalığı ve can çekişmesi esnasında kaldırıp kendime yasladım. Öylece vefat etti. Can verirken en son söylediği söz şu ayet-i kerime oldu:
«Keski milletim Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikama mazhar olanlardan kıldığını bilseydi,» demişti. (Yasin; 27).