Vaizdi. Künyesi Ebül-Havan'dı. İbn Ekrat adıyla meşhur olmuştur. Kerametleri ve güzel muameleleri vardı. Cezireliydi. Ama Şam'a yerleşti. Kıssacılarm oturduğu Rufadatü'l-Kayliye mıntıkasında halka vaaz verirdi. İbn Asâkir böyle demiştir. Yine İbn Asâkir dedi ki: «Ahmed b. Abdullah, bir çok vaaz kitabı tasnif etti. Bir çok hikayeler nakletti ve şu beyitleri inşad ettiğini de kendisinden işittim:
«Ben günahlarla meşgul oldum. Artık lezzetleri ne yapayım. Sevgilisine kavuşan kişi bayram eder. Başkası edemez. İnsanlar sevinç, neşe ve hoş kokularla reyhan içinde oldular. Ama ben, ağıt, hüzün ve keder içinde kaldım. Onlar battıktan sonra yeniden doğan aylarını görünce sevindiler. Benimse hilalim gayp perdelerinin arkasında gizlenmektedir. Bu sebeple lezzetlere dedim ki, kaybol, sonra yine kaybol.
Dünyada keder ve üzüntüyü kendime nasip edindim.
Ey hayatım ve ölümüm
Ey bahtsızlığım ve tabibim!
Genişlik içinde senin aşkınla yanan bir nefis için çaba harca.»
Hüseyin B. Muhammed El-Halî'
Şairdi güzel bir şiir divanı vardır, uzun bir Ömür yaşadı bu senede vefat etti.