Ahmed b. Muhammed b. Ali b. Sadaka et-Tağlibî. İbn Hayyat adıyla meşhur olmuştur. Dımaşklıdır. Şairdir, yazardır. Meşhur şiir divanı vardır. İbn Asâkir «Dımaşk'ta onunla şairler son buldu» demiştir. Şiiri sağlam ve güzeldi. Geçmişlerin birçok şiirlerini ve haberlerim ezberlemişti, îbn Hallikan onun bir kasidesinden şu kısımları nakletmiştir ki onun bu kasidesinden başka kasidesi olmasaydı bu bile onun için yeterdi. Ahmed b. Muhammed bu kasidesinde şöyle diyor:
«Necdin sabah rüzgarından onun kalbi için bir eman alın. Onun esintisindeki güzel kokular neredeyse aklını başından alıp götürecekti. O nesini rüzgarından sakının. Zira o rüzgar ne zaman eserse, Onun en hafif darbesi, vird ve aşk olur. Ey dostlarım eğer sevmiş olsaydınız bilirdiniz ki, Aşka mübtela olan kalbin içinde aşk nerededir. Anar mısın? Anmak, özlem duymak demektir. Aşk mübtelası, tutkun olur sevdiğine, Bir kimsenin içine aşk ve sevgi girerse o kişi aşık olur. Hevesin ümitsizliğinde ve ümidinde de o, sevgilisine aşıktır. Sevgilisi uzağında da olsa yakınında da olsa ona Özlem duyar. Sevgiliye giden yolcunun yüreği aşk ile ve sevgi ile dopdoludur. Aşkın sebepleri onu çağırdığında hemen buyrun, der. Remel tarafından bir rüzgar esintisi gelirse, Bu esinti onu sevgilisiyle buluşturmadan hasta eder. Süngüler arasında o perdelenmiştir. Ortaya çıkar. Ama kalbinde sevgiliden yüz çevirmesi sebebiyle perdeler vardır. Kabilede bir inilti duyulduğunda o hücum eder. Bu iniltinin maşukasından geldiğinden dolayı korkup tedbir alır.»
Ahmed b. Muhammed bu senenin ramazan ayında doksanyedi yaşında Dımaşk'ta vefat etti.