Ahmed b. Muhammed b. Hüseyin el-Ercanî. Tüster kadısı idi.
Hadis rivayet etti. Parlak lafizlar ve güzel manalar içeren şiirleri vardı. Mesela şu şiir ona aittir:
«İnsanları denediğimde onlardan,
Sıkıntılarla karşılaştığım anda güvenilir bir kardeş istedim.
Sıkıntı ve genişlik hallerinde yine onlan denedim.
Canlı ve diri kimselere «Bana yardımcı biri yok mu?» diye seslendim.
Üzüntülü hallerimde bana karşı sevinenlerden,
Sevinçli hallerimde de beni kıskananlardan başkasını görmedim.
Artık bütün âlemlerin sevgi ve dostluğunu boşladım.
Yolumda yalnız başıma gidiyorum. Hiç kimseye dönüp bakmıyorum.
Ey bana dönüp bakan kimseler geçinip gittiniz.
Ama kalbimi en acılı hallere maruz bıraktınız
Ey gözlerim! kalbime sataşmaktan vazgeç,
Çünkü iki kişinin bir kişiyi öldürmeye çabalaması zorbalıktır.»