Aziz b. Abdü'l-Melik Mansur Ebü'l-Meâli el-Cilî. Kadı idi. Seyyid Leh lakabını taşırdı. Fıkhi füruatta Şafiî mezhebine, itikadda Eş'ari mezhebine mensuptu. Babül-Ezec'de hakimlik yaptı. Onunla Babü'l-Ezecli Hanbelîler arasında büyük bir düşmanlık vardı. Bir gün eşeği kaybolan bir adamın duyuru yaptırdığını işitince şöyle dedi: «Bu adam Babü'1-Ezec mıntıkasına gelsin. Ahaliden karşılaştığı birinin elini tutup (eşeği niyetiyle) götürsün.»
Bir gün Nakip Tarrad ez-Zeynebî'ye şöyle demişti:
«Bir kişi insan görmemeye yemin ederde sonra Babü'1-Ezec mıntı-kasındaki birini görürse yemini bozulmuş olmaz (Çünkü onlar insan değildirler)».
Bunun üzerine Nakip Tarrad da ona şu cevabı vermişti: «Bir kimse bir toplulukla kırk gün bir arada kalırsa o da onlardan biri olur.»
Bu sebepledir ki Aziz b. Abdülmelik vefat ettiğinde ölümüne çok sevinmişlerdi.