Bunun sebebi şuydu: Sultan Muhammed b. Mahmud b. Melikşah, halife Muktefi'ye haber göndererek Bağdat şehrinde kendisi adına hutbe okunmasını istemiş, ancak halife onun bu isteğine olumlu cevap vermeyince o da kuşatmak amacıyla hemedan'dan yola çıkıp Bağdat'a gelmişti. İnsanlar, halifenin etrafında toplanmışlar, halife de Bağdat'ın istihkâm tedbirlerini almıştı. Sonra Sultan Muhammed gelip Bağdat'ı kuşattı ve hilafet sarayının taç kısmının karşısında büyük bir orduyla durdu. Halifenin taraftarları ona ok yağdırmaya başladılar. Halk da halifeyle birlikte omuz omuza vererek Sultan Muhammed'e karşı neft ve benzeri şeyleri atarak şiddetlice savaştılar. Savaş bir süre devam etti. Onlar bu halde iken Sultan Muhammed'in kardeşinin Hemedan'da işleri karıştırdığı haberi gelince Sultan Muhammed kuşatmayı bırakıp bu senenin rebiyülevvel ayında Bağdat'tan Hemedan'a döndü. Beraberindeki askerlerle çeşitli beldelere dağılıp gittiler. Bu savaştan sonra insanlar şiddetli hastalığa yakalandılar. Çok sayıda insan öldü. Bağdat'ın birçok yerleri yandı. Bu hal iki ay kadar devam etti.
Bu senede Vezir İbn Hübeyre'nin oğlu Ebu Veîid Bedir, Tikrit kalesinde tutuklu iken salıverildi. Orada üç seneden beri tutuklu bulunuyordu. Bağdat'a gelişinde insanlar yolda onu karşıladılar. Şairler de onu övdüler. Onu öven şairler arasında Ebleh de vardı. Ebleh, kasidesinde vezire şöyle hitap etmişti:
«Jurnalcileri hangi dil ile kınayayım. Onlar biliyorlarki ben geceleri uykusuz kaldım.
Ama kendileri uyudular.
Geceleyin yanıma sıksık gelirler.
Ama birkaç sene benden yüz çevirmiş halde iken gelip geçti.»
Bu esnada vezir coştu ve Şair Ebleh'e kendi elbisesini giydirdi. Ona elli dinar ödül verdi.
Bu senede Kaymaz hac emirliği yaptı.