Muafa b. Zekeriya b. Yahya b. Hamid b. Hammad b. Davud Ebu Ferec en-Nahrevanî. Kadılık
yapmıştır. îbn Tarrar el-Cerirî diye bilinir. Çünkü İbn Cerir et-Taberî'nin talebesidir. Onun
mezhebine, meşrebine tabi olmuştur. Ona nisbet edilir. Bağavî'den, İbn Said'den ve başkalarından
hadis dinledi. Bir cemaat da kendisinden rivayette bulundu. Sika, güvenilir, âlim, faziletli, çok
edebli ve çeşitli ilimlerden haberdar bir kimseydi. Birçok eserleri vardır. "el-Müsemma bi'1-Celis
ve'1-Enis" adlı kitap ona aittir. Bu kitabında faydalı birçok bilgiler vardır.
Şafiî imamlarından Şeyh Ebu Muhammed el-Bakillanî şöyle derdi: Muafa bir meclise gelince bütün
ilimler de oraya gelmiş olur. Bir iŞi mahnm üçte birinin insanların en âlimine verilmesini vasiyet
ederse, o malın Muafa'ya verilmesi vacip olur."
Bir başkası dedi ki: «Faziletli insanlardan oluşan bir cemaat, re-ı birinin evinde toplandılar,
aralarında Muafa da vardı. "İlim-den biri üzerine müzakere yapalım mı?" diye birbirlerine sordular.
^unun üzerine Muafa, kütüphanesinde çok kitaplar bulanan ev sayi-ne: Kölene söyle de falan falan
kitapları bize getirsin, o kitaplar .,, e müzakere yapalım." dedi. Mecliste hazır bulunanlar onun Ş ilimlere vakıf olduğunu görünce hayret ettiler.»
Hatib Bağdadî dedi ki: «Şeyh Ebu Tîb et-Taberî, bize şu şiiri okudu ve bunun Muafa tarafından
kendi nefsine hitaben söylendiğini bildirdi:
"Bak hele sen, beni kıskanana de ki:
Kime karşı edepsizlik ettiğini biliyor musun sen?
Sen, noksanlıklardan münezzeh olan yüce Allah'a karşı edepsizlik ettin!
Çünkü sen onun bana bahşettiği şeye razı olmuyorsun.
Beni kıskandığın için bana daha fazla vererek beni mükafatlandırdı.
Ve hayır taleb etmenin yollarım sana karşı kapattı."»
Cerirî, bu senenin zilhicce ayında, seksenbeş yaşında vefat etti. Allah rahmet etsin.
İbn Faris
"el-Mücmel" adlı eserin sahibidir. Bu senede vefat etmiştir. Başka bir rivayette anlatıldığına göre o hicretin 395. senesinde vefat etmiştir. Nitekim bu husus ileride de anlatılacaktır.