Abdülvahid b. Ahmed b. Yunus b. Abdüla'lâ es-Sadefî. Mısırlıydı. Dört ciltlik "ez-Zeycü'1-Hakimî" adlı kitabın yazarıdır. Babası büyük hadis hafızlarındandı.
Mısır için de faydalı bir tarih yazmıştır ki, âlimler bu kitabı müracaat kaynağı olarak kabul ederler. Kendisi ise astroloji ile meşgul olmuş ve bu alanda büyük mesafeler katetmiştir. Rasat ilmiyle son derece titizlikle ilgilenmişti ama bununla beraber dalgın ve hali perişan bir kimseydi. Eski püskü elbiseler giyerdi. Basma çok kaba bir sarık sarar, üzerine bornoz giyer, merkebe binerdi. Onu görenler, ha-me gülerlerdi. Ama Hakim'in huzuruna girdiğinde Hakim ona saygı gösterir ve kendi nefsiyle ilgilenmediğini ispatlayacak kadar dünyaa ehlirıden habersiz bir yaşayışı olduğunu kendisine an-
Adaletli bir şahiddi. Güzel şiirler yazardı. İbn Hallikan'ın ifadesi-ne göre şu güzel şiir ona aittir:
zaman rüzgarın esintisine, sevgilisinin ağzına müştak
aşık gibi aşk mektubumu nefesimle gönderiyorum. evgüinm ağzının tükürüğüyle nefisler dirilirler. ı Sİye ve kokusuyla dünyanın hoş olduğu kimse sayesinde aşkım yenilenir.
Bu aşkım onun gözlerinden, bakışlarından ve kaşlarından ötürü zayıflayıp başka taraflara göçüp gider.
Ömrüme yemin ederim ki, ondan sonra artık ben içmez oldum.
Çok uzun süre uzakta ve gurbette kalışı nedeniyle artık onu kaybettim."