Salih, zahid, keramet ve mükâfeşe sahibi, çokça ibadet eden, azıcık dünyalıkla geçinen, yazın ve kışın sadece bir gömlek giyen, soğuklar şiddetlendiğinde omuzuna bir peştemal atan bir kimseydi. Kendi ifadesiyle anlattığına göre ramazan ayında şiddetli bir yoksulluğa maruz kalmış, mali sıkıntıya düşmüş, borç para almak için arkadaşlarından birinin yanına gitmeye niyetlenmişti. Olayın bundan sonrasını kendisinden dinleyelim:
«Ben ona gitmeyi düşünürken bir de baktım ki bir kuş omuzlarımın üzerine kondu ve «Ey Ebül Meali ben, falan meleğim. O arkadaşının yanma gitme. Onu biz sana getiririz» dedi ve gerçekten de o arkadaşım yanıma geldi.» İbnül-Cevzî bu hikâyeyi el-Muntazâm adlı eserinde çeşitli yollarla rivayet etmiştir.
Ebü'l-Meali bu senede vefat etti. İmam Ahmed b. Hanbel'in mezarının yanına defnedildi.