İbrahim b. İsmail Ebu Said el-Cürcanî. İsmailî lakabıyla meşhur olmuştur. Bağdat'a geldiğinde Darekutnî hayattaydı. Babası Ebu Bekir el-İsmailî'den ve Asamm b. Adiy'den hadis rivayet etti. Hallal ve Tenuhî de kendisinden hadis rivayet ettiler. Sika, faziletli ve Şafiî mezhebinin fakihi olup Arapçayı iyi bilen, ilim ehline cömertçe davranıp bağışlarda bulunan, takvalı ve kendi memleketinde reis bir kimseydi. Kendisinden sonra reislik çocuklarına intikal etti.
Hatib Bağdadî, Şeyh Ebu Tîb'in onun hakkında şöyle dediğini rivayet etmiştir:
"Ebu Said el-İsmailî Bağdat'a geldiğinde fıkıhçılar onun için iki düzenlediler. Bu oturumlardan birini Ebu Hamid el-Isfera-i ise Ebu Muhammed el-Bacî yönetti. Bacı, Kadı Muafa b. ei-Cerin'ye haber salarak bu meclise gelip şeref vermesini % Mektubu oğlu Ebü'1-Fadl ile göndermiş ve elinin üzerine de şu iti yazmıştı:
"Yüce kadı dostuna ve arkadaşına ikramda bulunursa, teşekkür icin bir yer bulacaktır.
Benim bir ihtiyacım var... oğlum gelip onu anlatacak ve bu ihtiya-! gidermeye lütfetmesini dileyecektir."
Cerirî de Bacî'nin oğlu ile Bacî'ye şu cevabı göndermişti:
"Sözü dinlenip emrine itaat edilen şeyh bizi davet etti. Biz de gönüllü olarak itaat edip ona geleceğiz çünkü o, merasimler hazırlıyor.
İşte ben yarın onun evine taraf geleceğim. Onun belirttiği yere süratle koşup geleceğim."
Ebu Said el-İsmailî, bu senenin rebiyülahir ayında Cürcan'da akşam namazım mihrapta kılmakta iken ani bir ölümle vefat etti. Fati-ha'nın "İyyâke na'büdü ve iyyâke nestaîn" ayetlerini okurken ruhunu teslim edip vefat etti. Allah rahmet etsin.