Hafız Ebü'l-Hasan Ali b. Muhammed b. Halef el-Amiri el-Kabisî. "et-Telhis" adlı eserin musannifidir. Aslen Kazvinlidir, ama daha çok Kabisî olduğu söylenmiş ve böyle tanınmıştır. Çünkü amcası, Kabisi-ye sarığını sarardı. Bu sebeple onlara Kabisî denildi. Hadis ilminde hafız ve parlak ilim sahibi bir kimseydi. Kadri yüce, salih bir insandı. Bu senenin rebiyülahir ayında vefat ettiğinde insanlar geceler boyunca mezarı başında durup Kur'ân okudular ve ona dua ettiler. Birçok yerlerden şairler gelip ona ağıt yaktılar. Rahmet dilediler.
Bir münazara meclisinde başkalarına ait şu şiiri okumuştu:
"Babanın hayatına yemin ederim ki, yüksek nesep insanı âlicenaplığa ulaştırmaz; dünyada âlicenap kimse vardır.
Ama memleketin otları kuruyup sarardığında artık o kuruyan otları hayvanlar yer."
Böyle dedikten sonra ağladı. Yine ağladı ve şöyle demeye başladı: "işte ben o kuruyan otlardanım, işte ben o kuruyan otlardanım..." Allah rahmet etsin.