Hasan b. Zinnun b. Ebil-Kasım b. Ebi'l-Hasan, Künyesi Ebü'i-Me-fahir'di. Nisaburludur. Bağdat'a geldi. Orada vaaz verdi. Eş'arîlerin aleyhinde konuştu. Hanbelîler onu sevdiler. Sonra onu denediklerinde Mutezili olduğunu anladılar. Bu defa itibarı düştü. Gücü azaldı. Bu yüzden Bağdat'ta fitne meydana geldi. İbnül-Cevzî' onun bazı şiirlerini dinlemişti. Şiirlerinden biri şudur:
«İyiler ölüp gittiler. Ecelleri tükenince çekip gittiler. Onlardan sonra artık kerametler ve cömertlikler de öldü. Beni sefih bir millet içinde bıraktılar.
Misafirin binek bulmak için kiracılara gidip gelişini ve dolaştığını görseydiler ölürlerdi.»
Abdülmelikb. Abdülvehhab
Hanbelî mezhebine mensup bir kadı idi. Bahaüddin lakabını taşırdı. Hanefî ve Hanbelî mezhebini bilir. Bu konuda münazaralar yapardı. Şehidler mezarına, babasının ve dedesinin yanına defnedildi.