Künyesi Ebü'l-Hüseyin'dir. Hacip lakabıyla meşhurdur. Fazilet, edep ve diyanet ehli kimselerdendi. Güzel şiirleri vardır. Şiirlerinden biri şudur:
«Ey gece! zaman,
Hoşluğunda bütün yollara koyuldu.
Çünkü benim sevinçli ruhum,
Ulaşılamıyacak mertebelere ulaştı.
Dolunaya gelince, zaman rezil oldu.
Ondaki sırrı da açığa çıktı.
Sanki yıldızların parlaklığı,
Şulelenen bir alevdir ki hareket eder.
Gayb bazan parıldar.
Sanki o misklenmiş bir elbisedir.
Rüzgarların Dicle suyunu dalgalandırması,
Onu kıvrımlı bir elbiseye benzetir.
Misk kokusunun yayılması,
Sanki hareket eden nesim rüzgarını andırır.
Savrulan rüzgar,
Kalıplara dökülmüş çil çil altınları andırır.
Çiçek, bahçelerde gülümser.
Kendisine baktığında seni sevindirir.
Nefsimle anlaşarak hakkını vereceğimi söyledim.
Bu hususta şart koştum. Şarta uymak zorunludur.
Derken gece yenik düşüp gitti.
Sabah ta gülerek geldi.
Genç adam ileride terk edilecek olan,
Bu hayatta güzelce yaşamak ister.
Oysa zaman, onun ömrünün hesabım yapar.
İhtiyarlık geldiğinde artık hesap sona ermiş olur.»