Bu senenin muharrem ayında Sultan Süleymanşah b. Muhammed b. Malikşah, başında şemsiye olarak Bağdat'a geldi. Vezir İbn Hübeyre onu karşıladı ve halifenin yanma götürdü o da halifenin karşısında yer
öptü. Halifeye itaat edeceğine, kalbinin teiniz olduğuna, iyilikten ve dostluktan yana olduğuna dair yemin etti. Halife de ona, hükümdarlara özgü kaftan giydirdi. O da Irak'ın halifeye, Horasan'da fethedilecek yer-lerinse Süleyman'a (yani kendisine) ait olacağını ikrar etti. Sonra Bağdat'ta Melik Sencer'in peşisıra onun adına hutbe okundu, rebiyülevvel ayında Bağdat'tan çıktı. Sultan Muhammed b. Mahmud b. Melikşah'la savaştı. Sultan Muhammed onu ve askerlerini bozguna uğrattı. O da yenik düşerek gitti. Musul valisi Kutbeddin Mevdud b. Zengi onu yakalayıp esir aldı. Musul kalesine hapsetti. Hapiste olduğu sürece ona ikram edip hizmette bulundu. Bu çok garip rastlantılardandır.
Bu senede Haçlılar şiddetli bir kuşatmadan sonra Mağrib'teki Mehdiye şehrini zaptettiler.
Bu senede Nureddin Mahmud b. Zengi, Telharim kalesini fethetti. Burayı Haçlıların elinden aldı. Burası kalelerin en müstehkemi ve mıntıkaların da en korunaklısı idi. Tabi büyük bir savaştan ve korkulu hallerden sonra bu fetih gerçekleşmişti ki bu en büyük fetihlerden biriydi. Bu fetih sebebiyle şairler Nureddin Mahmud b. Zengi'yi övmüşlerdi.
Bu senede Sultan Sencer esaretten kaçıp Merv şehrine döndü. Tahtına oturdu. Sultan Sencer dört senelik bir süre kadar düşmanlarının elinde esir kalmıştı.
Bu senede Mağrip diyarının hükümdarı Abdülmü'min, oğullarını kendi ülkesinin beldelerine naib olarak tayin etti. Bunlardan her birini büyük bir beldeye ve geniş bir alana naib olarak tayin etti.