Bu sene başında Sultan Melikü'n-Nasır Selahaddin b. Eyyub, Haçlılara karşı korumak amacıyla Şam'a gelmeye karar vermişti. Ancak büyük bir belâ, onu bu arzusunu gerçekleştirmekten alıkoymuştu. Şöyle ki: Haçlılar eşi görülmemiş bir donanmayla Mısır kıyılarına gelmişlerdi. Bu donanmada birçok gemi, savaş aleti, savaşçı vardı. Donanmada her birinin içinde 150 savaşçı bulunan 200 gemisi ve 400 parça da irili ufaklı başka gemiler vardı. Bunlar, sene başından dört gün önce Sicilya'dan gelip İskenderiye açıklarında demir atmışlar, mancınık ve deb-babelerini şehrin çevresine doğru kurup dikmişlerdi. İskenderiye halkı bunlara karşı çıkıp günlerce amansız bir savaş vermişti. İki taraftan da çok sayıda insan öldürülmüştü. Sonra İskenderiye halkı, mancınık ve debbabeleri yakmaya karar verdi ve bu kararlarını gerçekle ştirince de Haçlıların içine korku düştü.
Sonra Müslümanlar onlara bir baskın yaparak bir kısmını öldürdüler. Onlardan istedikleri miktarda ganimet elde ettiler. Haçlılar hezimete uğrayıp her tarafa dağılıp kaçtılar. Sığınacakları bir yer kalmamıştı. Ya denize düşecekler, ya öldürülecekler, ya da esir düşeceklerdi. Müslümanlar onların mallarını ve atların çadırlarını ele geçirdiler. Özetle savaşçılarından bir kısmım öldürdüler. Geri kalanları da donanmalarına binerek mağlup bir halde ülkelerine doğru yola koyuldular. Melik Selahaddin'i Şam'a gelmekten alıkoyan sebeplerden biri de şuydu: Bazılarının Abbas b. Sadi dedikleri Kenz adındaki biri Asvan şehrinde adam toplamaya başlamıştı. Bu, Mısır diyarının ve Fatımî devletinin önde gelenlerinden bir kişiydi. Etrafında yerli halktan Bedevilerden ve zencilerden bir grup toplandı. Onlara Fatımî devletini yeniden kuracağını, Türk atabeğini perişan edeceğini vadediyordu.
Etrafinda çok sayıda insan toplandı. Sonra bunlar Kus şehrine ve oraya bağlı mıntıkalara hücum ettiler. Kusun ümera ve askerlerinden bir kısmını öldürdüler. Melik Selahaddin de askerlerinin bir kısmını bunun üzerine şevketti. Askerlerin başına da kardeşi el-Melikü'1-Adil Ebu Bekir el-Kürdî'yi komutan yaptı. İki taraf karşı karşıya gelip savaştıklarında Ebu Bekir, onu hezimete uğrattı. Aile efradını esir aldı. Onu da öldürdü.