İbrahim b. Yahya b. Osman b. Muhammed Ebu İshak el-Kelbî. Gaz-zelidir. Vefat ederken seksen yaşını aşmıştı. Türkler hakkında güzel şiirleri vardır. Nitekim bir şiirinde şöyle der:
«Türk bahadırlarının hamleleri, Yıldırım gibi ışık ve ses verir.
Onlar Öyle bir millettir ki kendilerine güzel yüzle mukabelede bulunursan, melek gibi olurlar.
Kendileriyle savaşılınca da ifrit kesilirler.
Keşke aşkta seni bırakıp beni tutan zalim,
Sevgi ve muhabbeti de aramızda paylaştırsaydı.
Arslanla karşılaşırım, onun üzerime atılmasından korkmam.
Ama bana yaklaştığında ceylanın bakışı beni ürkütür.»
Şu şiir de İbrahim b. Yahya'ya aittir:
«Şu dünya hayatı geçici bir yaşamdır.
Yolunu kaybetmiş beyinsiz, ancak bu hayatı benimser.
Geçen gitmiştir. Bıkılan ve usanılan şey kaybolmuştur.
Senin için varolan dem,
İçinde yaşamakta olduğun şu andır.»
Şu şiir de ona aittir:
«Dediler ki şiiri terketmişsin.
Dedim ki; zaruretten ötürü terk ettim. Çünkü:
Sebepler ve itici faktörlerin kapılan artık kilitlenmiştir.
Yurtta azık vermesi umulan bir cömert,
Veya kendisine aşık olunacak bir güzel kalmadı ki.
Hayret birşey ki, o satın alınmıyor.
Ama parasızlıkla birlikte ona ihanet ediliyor ve çalınıyor.»
İbrahim b. Yahya bu senede Belh şehrinde vefat etti ve orada defnedildi. İbn Hallikan onun için şu şiiri okumuştu:
«Senden gelecek bir işaret bizim için yeterlidir.
Ayrılığın yarınında en güzel selam, hanım eliyle yapılacak olan selamdır.
Nihayet o sevgili dehşetten ötürü omuzundaki abasını yere düşürdü.
Karanlıklarda kucaklaşıldığında gerdanlığın ipleri çözülür.
Gülümseyince gece karanlığı aydınlandı.
Ben de gerdanlığın yere düşen parçalarını o ışıkta toplayıp ipe geçirdim.»