Ebu Muhammed Abdullah b. Kasım b. Muzaffer b. Ali b. Kasım eş-Şehrezorî. Kadı Cemaleddin Abdullah eş-Şehre zorî'nin babasıdır. Nureddin zamanında Dımaşk kadılığı yapmıştır. Bağdatta ilimle uğraştı. Fıkıh öğrendi. Şafiî mezhebine mensuptu. İlimde yüksek ve dindar bir şahsiyetti. Nazmı güzeldi. Tasavvuf ilmine dair bir kasidesi vardır. Kalpler üzerine konuşurdu. İbn Hallikan, fasih ve güzel olduğundan ötürü kasidesini tamamiyle nakletmiştir ki baş kısmı şöyledir:
«Gece kararıp deve sürücüsü usandığında ve kılavuz şaşırdığında ateşleri parladı.
Ben, hep sevgiliyi düşündüm. Uzaklık yüzünden düşüncem hastalandı. Gözlerimin bakışları da zayıfladı.
Gönlüm hep o kastedilen ve acı çeken gönüldür.
Aşkın ise hep o dışardan gelen hastalıklar gibi çaresiz bir aşktır.»
Şu şiir de Kadı Murtaza'ya aittir:
«Ey gece size her ne zaman ziyarete geldiysem, Yerlerin hep ona doğru duruluğunu gördüm. Kapınızdan başka tarafa asla yönelmedim. Mutlaka onun eteklerine tutunurken ayaklarım tökezledi.»
Şu şiir de ona aittir:
«Ey kalp daha ne zamana kadar nasihatler sana fayda vermeyecek? Şakayı bırak. Şaka sana karşı ne kadar da cinayet işledi: Seni yaralayanın gıdası yaradır. Sen ayılmadıkça sarhoşluğun farkında olamazsın.»
Kadı Murtaza bu senede vefat etti. İbn Hallikan dedi ki: «İmadüd-din'in el-Haride adlı eserindeki iddiasına göre Kadı Murtaza hicrî 520. seneden sonra vefat etmiştir. Doğrusunu Allah bilir.»